رمضان؛ ماه مهمانی خدا

خدا در قرآن این ماه را زمان نزول کلام نورانی خویش قرار داده است؛ کتابی که چراغ هدایت انسان‌هاست و چه سعادتی بالاتر از آن‌که انسان در این ماه با تلاوت قرآن دل خود را نورانی سازد و در پرتو آن راه زندگی را پیدا کند. 
پیامبر اکرم(ص) درباره عظمت این ماه فرموده‌اند اگر بندگان می‌دانستند چه خیر و برکتی در رمضان نهفته است آرزو می‌کردند همه سال رمضان باشد. همچنین ایشان وعده داده‌اند که هر کسی این ماه را با ایمان و برای رضای خدا روزه بدارد، آمرزش الهی شامل حال او خواهد شد. 
امام علی(ع) هم روزه را وسیله آزمون اخلاص بندگان دانسته‌اند و می‌فرمایند: «روزه تمرین خویشتنداری و یادآور حال نیازمندان است». وقتی انسان طعم گرسنگی را می‌چشد، دلش نرم می‌شود و دستش به‌سوی یاری دیگران گشوده‌تر.  
رمضان ماه شب‌زنده‌داری و اشک‌های پنهانی سحرگاهی است؛ ماهی که در آن دعاها زودتر به اجابت می‌رسد و دل‌ها به هم نزدیک‌تر می‌شوند. خوشا آنان که این فرصت آسمانی را غنیمت می‌شمارند، کینه‌ها را کنار می‌گذارند، دل‌ها را پاک می‌کنند و با امید به رحمت بی‌پایان خداوند زندگی تازه‌ای آغاز می‌کنند. رمضان راهی است به‌سوی پاکی، آرامش و قرب الهی.