عجب پاسی، عجب بازیکنی!

جام جم آنلاین - مهدی ترابی در بازی اخیر تراکتور مقابل سپاهان دوباره نشان داد چرا به یکی از مهم‌ترین مهره‌های این فصل لیگ برتر تبدیل شده است. دیداری که با پیروزی تراکتور همراه شد و یک بار دیگر نقش تعیین‌کننده ترابی را برجسته کرد. او در دقیقه ۳۳ با یک تصمیم هوشمندانه و اجرایی متفاوت پاس گل پیروزی‌بخش تیمش را به مهدی هاشم‌نژاد داد و امضای خودش را پای نتیجه‌ای بزرگ گذاشت. این پاس گل فقط یک ارسال ساده نبود بلکه خلاصه‌ای از هوش بازی‌خوانی و کیفیت فنی بازیکنی بود که حالا به مرکز ثقل تراکتور تبدیل شده است.

 

صحنه از جایی شروع شد که حسین‌زاده با حرکتی پا به توپ تا پشت محوطه جریمه سپاهان پیش رفت. او با درک درست از فضا توپ را به مهدی ترابی رساند تا ستاره بین خطوط تراکتور در موقعیت تصمیم‌گیری قرار بگیرد. اغلب هافبک‌ها و وینگرها در چنین شرایطی توپ را روی پای تخصصی خود می‌آورند و پاس را به سمت موافق ارسال می‌کنند. این یک انتخاب کلاسیک و قابل پیش‌بینی است. اما ترابی مسیر دیگری را انتخاب کرد. او ریکاردو آلوز تنومند را مقابل خود دید و به جای درگیر شدن مستقیم یا چرخیدن روی توپ با پای چپ از کنار بدن او توپ را به زاویه موافق خودش فرستاد. پاسی که دقیقا در فضای خالی نشست و مهدی هاشم‌نژاد را در موقعیتی ایده‌آل صاحب توپ کرد تا گل به ثمر برسد.

این تصمیم در کسری از ثانیه گرفته شد و تفاوت بازیکن معمولی با بازیکن تاثیرگذار را نشان داد. ترابی نه فقط تکنیک لازم برای اجرای چنین پاس‌هایی را دارد بلکه از درک فضایی بالایی هم برخوردار است. او می‌داند چه زمانی باید بازی را ساده کند و چه زمانی باید ریسک خلاقانه بپذیرد. همین ویژگی باعث شده تراکتور در بسیاری از بازی‌ها قفل دفاع حریفان را با حرکات او باز کند. پاس های او به معنای واقعی استادانه است. 

 

اگر به روند این فصل تراکتور نگاه کنیم به وضوح می‌توان دید که ترابی حداقل در ۱۱ بازی مرد اول تیمش بوده است. گاهی با گل گاهی با پاس گل و گاهی با نقش پنهانی که در جریان بازی دارد. او بازیکنی است که شاید همیشه در آمار نهایی دیده نشود اما ریتم بازی تیم به شدت به او وابسته است. زمانی که ترابی آماده و باانگیزه است تراکتور روان بازی می‌کند موقعیت می‌سازد و بر حریفانش فشار می‌آورد. اما هر وقت او از فرم ایده‌آلش فاصله بگیرد کل تیم دچار افت می‌شود.

ترابی حالا به مغز متفکر تراکتور تبدیل شده است. بازیکنی که توپ‌های اول را می‌گیرد جهت حمله را تعیین می‌کند و هم‌تیمی‌هایش را در موقعیت گل قرار می‌دهد. این نقش برای تیمی که مدعی قهرمانی است حیاتی است. تراکتور در این فصل نشان داده بدون ترابی یا با ترابی کم‌فروغ شانس زیادی برای بردن بازی‌های بزرگ ندارد. این وابستگی شاید از یک جهت خطرناک باشد اما از سوی دیگر ارزش ترابی را دوچندان می‌کند.

 

نکته مهم دیگر شخصیت بزرگ ترابی در بازی‌های حساس است. او در دیدارهای بزرگ گم نمی‌شود و اتفاقا بیشتر دیده می‌شود. پاس گل مقابل سپاهان نمونه‌ای واضح از این ویژگی است. در لحظه‌ای که فشار بازی بالاست و یک تصمیم اشتباه می‌تواند جریان مسابقه را تغییر دهد ترابی بهترین انتخاب ممکن را انجام می‌دهد. این همان چیزی است که بازیکنان بزرگ را از خوب‌ها جدا می‌کند.

اگر تراکتور در پایان فصل به قهرمانی برسد نام مهدی ترابی بدون تردید در صدر عوامل این موفقیت قرار خواهد گرفت. او نه فقط با آمار بلکه با تاثیر مستقیم بر کیفیت بازی تیمش نقش کلیدی دارد. تراکتور این فصل حول محور ترابی می‌چرخد و تا زمانی که او در اوج باشد رویای قهرمانی برای هواداران این تیم زنده خواهد ماند.