آموزه های قابل درک

مفاد منشور ملل متحد، در دادگاه نورنبرگ نیز بیان شده است. در کنار اصول نورنبرگ ، احکام دادگاه توکیو نیز شدیدتر از آن بودند.

کد خبر: ۱۵۱۷۸۳

گرچه اصولی که این دادگاه ها اعلام کردند، بسیار باارزشند ولی هر دو دادگاه بشدت خدشه دار بودند. هر دو دادگاه براساس افکار اصل جهانشمولی تشکیل شدند. در راستای محاکمه جنایتکاران جنگی شکست خورده ، لازم بود تا تعاریفی برای جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت ، ابداع شود. تلفورد تیلور، رئیس شورای دادستان های جنایات جنگی و حقوقدان و مورخ برجسته حقوق بین الملل ، توضیح می دهد که چگونه این تعاریف ابداع شدند: از آنجا که هر دو طرف درگیر جنگ متحدین با موفقیت بیشتری شهرها را به طور وحشتناکی ویران کردند، هیچ مبنایی برای ایراد اتهام علیه آلمانی ها و ژاپنی ها وجود نداشت و عملا نیز چنین اتهاماتی وارد نشد... دول محور و نیز متحدین چنان به طور گسترده و هولناکی از بمباران هوایی بهره جستند که در هیچ کدام از دادگاه های نورنبرگ و توکیو، این قضیه مورد رسیدگی واقع نشد. تعریف کاربردی جرم این است : جرمی که شما مرتکب شده اید ولی ما انجام نداده ایم . برای تایید این مدعا می توان گفت جنایتکاران جنگی نازی تبرئه می شدند، در صورتی که دفاعیات می توانست نشان دهد که همتایان انگلیسی و امریکایی شان ، جنایات مشابهی را مرتکب شده اند. از این رو، دادگاه نورنبرگ ، دریادار کارل دونیتز را از اتهام نقض قوانین بین المللی جنگ دریایی تبرئه کرد، زیرا نیروی دریایی انگلیس و فرمانده نیروی دریایی ایالات متحده ، شهادت دادند که خودشان نیز در روزهای اولیه جنگ ، جنایات مشابهی را مرتکب شده بودند. همان گونه که تیلور توضیح می دهد، مجازات دشمن ، بویژه دشمن شکست خورده به علت رفتاری که کشور پیروز نیز مرتکب آن شده ، به حدی غیرعادلانه بود که گویی قوانین بین المللی نیز مورد پذیرش نیستند. این حرف درست است ، ولی تعریف کاربردی از جنایت ، همچنین خود قوانین بین المللی را نیز بی اعتبار کرده است . دادگاه های بعدی نیز از سوی نقایص اخلاقی مشابهی بی اعتبار شدند. دادگاه یوگسلاوی نمونه معاصری در این مورد است که شواهدی روشن از خودبخشودگی واشنگتن از قوانین بین المللی و اصل بنیادین جهانشمولی را در بر دارد. تداوم این گونه اقدامات و آموزه ها قابل درک است . فقط در نظر بگیرید عواقب این امر را که ثروتمندان و اقویا حتی برای یک لحظه اصل جهانشمولی را پذیرا شوند. اگر ایالات متحده از حق دفاع پیشدستانه در برابر ترور و یا کشورهایی که به نظر آن ممکن است ابتدا حمله ور شوند، برخوردار است ، پس کوبا، نیکاراگوئه و شمار زیادی ازکشورهای دیگر مجازند در داخل خاک ایالات متحده به اقدامات تروریستی دست بزنند؛ زیرا ایالات متحده در حملات تروریستی زیادی علیه آنان شرکت دارد که اغلب در موردشان هم اختلافی نیست . مطمئنا ایران نیز حق دارد به این اعمال دست بزند، زیرا تهدیدات روشنی علیه آن کشور به طور علنی اعلام شده است البته که چنین نتیجه گیری هایی به کلی هولناکند و هیچ کس از آنان دفاع نمی کند. نتیجه گیری های تکان دهنده همیشه با جنایات گذشته همراه بوده است . یک بررسی انجام شده از سوی چندین روزنامه نگار معتبر انگلیسی بلافاصله پس از 11 سپتامبر به این نتیجه دست یافت که 2 ماه پیش از حملات تروریستی به نیویورک و واشنگتن ، اسامه بن لادن و طالبان ، از جانب امریکا مورد تهدید حملات نظامی قرار گرفتند که این امر نه تنها احتمال حمله ناگهانی بن لادن به مرکز تجارت جهانی در نیویورک و ساختمان پنتاگون را افزایش داد بلکه از سوی دیگر باعث شد وی در پاسخ به تهدیدات ایالات متحده ، حمله پیشگیرانه ای را ترتیب دهد. با معیارهای امریکایی و انگلیسی ، این اقدام وی باید یک دفاع مشروع پیشگیرانه قلمداد شود. البته در اینجا نیز این ایده باز هم غیرقابل تصور به نظر می رسد. از سوی دیگر، هیچ کس استدلال نمی کند که ژاپن نیز زمانی که پایگاه های نظامی امریکا در مستعمرات آن در هاوایی و فیلیپین را بمباران کرد، از حق دفاع مشروع پیشدستانه استفاده می نمود، حتی اگر ژاپنی ها می دانستند که دژهای پرنده B-17 ، ماحصل خط تولید بوئینگ بودند و نیز آنها می توانستند در مطبوعات امریکایی بخوانند که این هواپیماها قادر به آتش زدن توکیو (شهری از کاغذ و خانه های چوبی) بودند. در نوامبر1940 ، نقشه ای برای بمباران توکیو و دیگر شهرهای بزرگ ژاپن را کوردل هال ، وزیر خارجه امریکا ، با اشتیاق تمام مورد پذیرش قرار داد. مقامات امریکایی از ایده ای که کلا یرلی چنوالت ، ژنرال نیروی هوایی طرح کرده بود، خوشحال شدند: یعنی به آتش کشیدن مراکز صنعتی امپراتوری ژاپن با بمبهای آتش زایی که در شهرهای پر ازدحام هونشو و کیوشو فرود می آمد. یگان هوایی نیروهای امریکا تا جولای 1941 در حال جابه جایی هواپیماهای B-17 به خاور دور برای اهداف ذکر شده بود و نیمی از این بمب افکن های بزرگ را از مسیرهای دریایی آتلانتیک به این منطقه انتقال داد. ژنرال جورج سی.مارشال در یک جلسه توجیهی محرمانه ضمن ادای این اظهارات که در صورت نیاز ، این هواپیماها باید شهرهای کاغذی را به آتش بکشند ، افزود که هیچ تردیدی درباره بمباران کردن غیرنظامیان وجود ندارد.