حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
روز جهانی کودک. شاید...
من 7 سال دارم. از صبح تا شب در سطل های زباله دنبال چیزی می گردم. شاید غذایی مانده یا پلاستیک هایی که جمع کنم و شاید بفروشم برای تکه ای نان. شاید...
من 9 سال دارم. حاشیه کوچه ها و خیابان ها می نشینم. شاید رهگذری دلش به رحم آید و سکه ای در دستانم بگذارد تا بتوانم تکه ای نان بگیرم. شاید...
من 10 سال دارم. بسته ای به من می دهند تا در گوشه خیابانی بایستم و کسی بیاید بسته را از من بگیرد و چند تومان بگیرم. شاید...
من 12 سال دارم. سر چهارراه ها، کنار ماشین ها می ایستم ، نمی دانم چیزی می فروشم مثل چسب زخم. آدامس برای چند ریالی. شاید...
من 13 سال دارم. همه جوی ها را می گردم. در خرابه ها در میان زباله ها دنبال چیزی می گردم که نمی دانم چیست. من گرسنه ام. شاید سیر شوم. شاید...
هزاران کودک خیابانی ، کودکانی که پدر، مادر یا خواهر و برادری نیست که دست آنها را بگیرد. اگر هست ، پدر معتاد، مادر معتاد. شاید...
هزاران کودک خیابانی ، کودکانی که روزها فقط راه می روند و شبها در کنار کوچه ای در کنار خیابانی و در خرابه هایی می خوابند با ترس با لرزه ای که به تنشان می افتد با شکمهای گرسنه با دهان و لبهای خشک. امروز روز جهانی کودک است . شاید...
مهسا قندی
گفت و گو
