ناهماهنگ و ناآماده

تیم ملی والیبال دیروز هم مثل بازی با کره جنوبی ، مسابقه را در 3 ست پیاپی به حریف واگذار کرد.

کد خبر: ۱۴۴۵۵۷

آنچه همه ورزشدوستان بخصوص کارشناسان والیبال را نگران کرده ، نه شکست تیم ملی در دو بازی که شیوه بازی تیم و میزان آمادگی و حرفه ای گری بازیکنان تیم ملی است.
تیم ما در دو بازی مرحله دوم و حتی در دو بازی اول با ویتنام و پاکستان ، بسیار بد و انتقادآمیز ظاهر شد بدون آن که تاکتیک تیمی داشته باشد یا از هنر برتر بازیکنان قدرتمندی بهره گیرد. ما در روزی به ژاپن باختیم که بازیکنان ما در دفاع ، توپ گیری و سرویس ، بشدت مایوس کننده ظاهر شدند. گائیچ در حالی به اندونزی رفت که به ترکیب اصلی تیم نرسیده بود و هنوز از میزان توانایی های بازیکنانش شناخت مطلق ندارد. او دیروز در شرایطی حکم به نیمکت نشینی محمدکاظم داده بود که همه دیدند در بازی با کره او تک ستاره تیم ما بود.
متاسفانه بازیکنانی به سرمربی تیم ملی معرفی شده و مورد تایید او قرار گرفته اند که حتی در باشگاه های خود در ترکیب اصلی قرار ندارند و باید به این حقیقت تلخ اعتراف کنیم که برخی بازیکنان تیم ملی اصلا در حد و اندازه های تیم ملی نیستند.
گائیچ با دستاویزی به نام سن ، همه بازیکنان نامدار والیبال ایران را از تیم ملی بیرون راند غافل از آن که در دنیای ورزش ، سن فقط یک شاخص است و اصل ، آمادگی بدنی است. ژاپن در بازی دیروز هم به بازیکن 19 ساله اش میدان داد و هم به بازیکنان 32 ، 34 و حتی 38 ساله اش. کره جنوبی هم از فوق ستاره ای به نام لی سوگ بهره می برد که پا را از مرز 31 سالگی فراتر گذاشته و در بازی با ما بیشتر امتیاز این تیم را کسب کرد.
همه ما به جوانگرایی معتقدیم و آن را مایه حیات ورزش می دانیم ؛ اما نه به سبک گائیچ. سرمربی تیم ملی اگر می خواهد تیمی جوان را برای المپیک 2012 آماده کند، چرا ستاره های تیم ملی نوجوانان و جوانان را دراختیار نمی گیرد و نسبت به ستاره های واقعی والیبال در این کشور بی اعتنایی به خرج می دهد؛
متاسفانه گائیچ همان رویه ای را پیش گرفته که مربیان پیش از او داشتند. به دلیل شرایط ویژه والیبال در رده های پایه ، جوانان مثلا 20 ساله در برزخ تیمهای ملی و جوانان گرفتار شده اند و نمی دانند که به کدام دسته تعلق دارند. جوانان شایسته والیبال ایران منتظر فردی هستند که توانایی شان را ببیند و آنها را پشت سد بازیکنانی با توانایی کمتر گرفتار نکند.