هوای اتیوپی ابری است

در صحرای اوگادن در اتیوپی گروهی از شورشیان که تعدادشان به 300 تن بالغ می شد در حالی که مسلسل های خودکار AK47 از شانه هایشان آویخته شده بود از عرصه های خشک و بی آب و علف می گذشتند.

کد خبر: ۱۴۱۰۵۸

وقتی آنان از دهکده ای می گذرند تمامی اهالی به صف می شوند تا نظاره گر آنان باشند. زنی نجواکنان می گوید: خداوند پیروزی نصیبتان کند. اینجا اوگادن است . گوشه ای از اتیوپی که مقامات آدیس آبابا، پایتخت ترجیح می دهند نادیده اش بگیرند. این منطقه نقطه مرکزی جنگی جدایی طلبانه است که قبایل بدوی و فقیر را به صف آرایی در برابر یکی از بزرگترین ارتشهای قاره سیاه واداشته است.

آنچه در اوگادن می گذرد از تصویری که اتیوپی کشوری که ایالات متحده برای مبارزه با شبه نظامیان اسلامگرای شاخ آفریقا به آن اتکا کرده سعی دارد از خود ترسیم کند کاملا متفاوت است. دهکده پس از دهکده ، مردم می گویند با بی رحمی توسط نیروهای دولتی قلع و قمع شده اند.
آنان حاکمیت شایع و دیرینه وحشت بر سراسر منطقه را به تصویر می کشند که در آن سربازان دولتی به زنان تعرض می کنند، منازل مردم را به آتش می کشند و هر وقت میلشان بکشد مردم را به خاک و خون می کشند. این همان ارتشی است که دولت امریکا به آموزش و مسلح کردن آن کمک می کند و اطلاعاتی دست اول در اختیارش قرار می دهد.
اتیوپی از دیرباز متحد امریکا بوده است ، اما این دو کشور این اواخر بیش از هر زمانی در گذشته به هم نزدیک شده اند تا آنجا که زمان گذشته به طور مشترک برای سرنگون کردن جنبش اسلامگرا که کنترل بخش اعظم سومالی را به دست گرفته بود وارد عمل شدند.
دولت جورج بوش ، رئیس جمهور ایالات متحده و بویژه ارتش این کشور به اتیوپی به دیده بهترین گزینه برای سرمایه گذاری در منطقه ناآرام و بی ثبات شاخ آفریقا که با وجود 3 کشور سومالی ، سودان و اریتره درگیر خشونت و بی ثباتی است ، می نگرد. از نقطه نظر امریکایی ها این منطقه بستری مناسب برای رشد احساسات ضدامریکایی و تروریسم است. با این حال یکی از موارد نگران کننده برای مقامات امریکا نحوه عملکرد ارتش اتیوپی در درون مرزهای این کشور بویژه در مناطق بحران زده ای چون اوگادن است.
عناب ، پرورش دهنده شتری 40 ساله که مانند بسیاری دیگر آنقدر وحشت زده هست که حاضر به افشای هویت واقعی خود نباشد، می گوید نیروهای دولتی یک بار او را دستگیر کرده ، به پاسگاهی نظامی منتقل کردند و مورد تعرض قرار دادند. به گفته او نیروهای پلیس و واحدهای نظامی زنان و دختران جوان را به بهانه حمایت از شورشیان بازداشت می کنند تا بتوانند از آنان در بازداشتگاه ها سوءاستفاده کنند.
موالین ، مردی میانسال که می رود تا آخرین رمق های جوانی را از دست بدهد، از روزی می گوید که نیروهای دولتی در ماه ژانویه در تعقیب گروههای شورشی به دهکده او یورش بردند و تقریبا تمامی خانه ها را به آتش کشیدند.
به گفته روستاییان حملات ارتش و سرکوب مردم از ماه آوریل امسال ، زمانی که شورشی ها به یکی از حوزه های نفتی که چینی ها در آن مشغول به کار بودند، یورش بردند و 9 تبعه چینی را به همراه 60 کارگر و سرباز اتیوپیایی به خاک و خون کشیدند، تشدید شده است. دولت اتیوپی وعده داده شورشی ها را قلع و قمع کند اما در عین حال ادعای سرکوب ساکنان اوگادن و سایر مناطقی که شورشیان در آنها فعال هستند را رد می کند.

دیده بان حقوق بشر گزارشی منتشر کرده که در آن عملیات سرکوب ارتش اتیوپی علیه آنولک ، از قبایل بزرگ غرب اتیوپی به تصویر کشیده شده است

نورعبدی محمد، از سخنگویان دولت می گوید: سربازان اجازه انجام چنین کارهایی را ندارند. وی می افزاید: اینها فقط تبلیغات منفی شورشیان علیه دولت است و قابل اثبات نیست. اگر سربازی دولتی دست به این گونه اقدامات بزند قطعا مورد اتهام کیفری قرار می گیرد. با این حال گروههای حامی حقوق بشر، پارلمان اروپا و حتی وزارت امور خارجه ایالات متحده به رغم روابط نزدیک آدیس آبابا و واشنگتن به موارد متعدد شکنجه ، بازداشت بدون محاکمه و قتل های بی دلیل اشاره می کنند که چاره ای جز بازبینی همکاری های امریکا و اتیوپی و تجدید نظر در کمک هایی که واشنگتن در اختیار دولت اتیوپی قرار می دهد پیش روی کنگره باقی نگذاشته است.
دیده بان حقوق بشر در سال 2005 میلادی گزارشی منتشر کرد که در آن عملیات سرکوب ارتش اتیوپی علیه آنولک ، از قبایل بزرگ غرب اتیوپی به تصویر کشیده شده بود. در این عملیات سربازان با هجوم به اماکن تجمع اعضای این قبیله خانه ها را به آتش کشیدند، مردم را تا سر حد مرگ کتک زدند و آنچنان که یک شاهد عینی تعریف کرده برای منکوب کردن اعضای این قبیله پس از بستن دست و پای چند مرد با کامیون های نظامی از روی آنها عبور کردند. پس از انتشار این گزارش دولت اتیوپی ورود نویسنده این گزارش به این کشور را ممنوع کرد.

تیان آن من اتیوپی

اتیوپی از بسیاری وجوه یکی از کشورهای پیشرو شاخ آفریقا است. ساختمان ها و راههای مواصلاتی جدید در دست احداث هستند، نرخ جنایت پایین است و تجارت گل و قهوه در این کشور شکوفا شده است. این کشور پرجمعیت ترین کشور منطقه پس از نیجریه با 77 میلیون نفر جمعیت است. رهبران اتیوپی که خود زمانی رهبران شورشیان گستره ای رها شده در شمال این کشور بودند را بسیاری به عنوان پیشروترین رهبران قاره سیاه می شناسند.
آنان پس از آن که در انتخابات عمومی سال 2005 میلادی به پیروزی دست یافتند وعده دادند راه را برای وزیدن هوایی تازه به فضای سیاسی بسته کشور هموار کنند. آنان در مقابل نسخه اتیوپیایی تیان آن من را به مرحله اجرا درآورند. وقتی گروههای اپوزیسیون در انتخابات پارلمانی اخیر در آستانه کسب اکثریت در پارلمان قرار گرفتند نیروهای دولتی دست به سرکوب مخالفان زدند، روی آنان آتش گشودند، هزاران تن به بازداشت نیروهای امنیتی در آمدند و به خیانت به کشور متهم شدند.