تیمهای معلق
لیگ برتر با همه فراز و فرودهای تلخ و شیرین و گاه خاطره انگیزش ، با همه بی برنامگی منحصر به فردش ، با همه وقفه های اعصاب خردکن و بی دلیلش و با همه خصوصیات یکتایش
لیگی که تازه به پایان رسید مانند همه لیگهای گذشته درسهای تازه ای داشت و ما را به میهمانی اتفاقات جالبی برد. شاید این بار، ماجرای پرسپولیس و استقلال جالب ترین نکته لیگ بود و تاسف برانگیزترین آن. هم پرسپولیس و هم استقلال در این فصل هفته هایی را بدون مدیرعامل سپری کردند و بحرانی که سالهاست زیرپوست آنها تزریق شده را با همه وجود لمس کردند.
سازمان تربیت بدنی به عنوان متولی و ما در 2باشگاه پرطرفدار کشور پس از هفته ها و ماهها برای هر کدام تصمیم گرفت و اکنون هر دو را در شکلی عجیب و به معنای واقعی کلمه در تعلیق مطلق نگه داشته است .فتح الله زاده ، دیروز به «جام جم» گفت ، نمی دانم می مانم یا می روم.
هنوز تکلیف خودم مشخص نیست که بدانم تکلیف استقلال در فصل بعد چه می شود.انصاری فرد هم وضعیت بهتری ندارد. هنوز مشکلات کاشانی و بیادی با او را فراموش نکرده ایم و تقریبا همه می دانند اگر پرسپولیس قهرمان جام حذفی نشود (و شاید حتی با قهرمانی پرسپولیس) انصاری فرد دیگر مدیرعامل نخواهد بود و برکناری او شروع دردسرهای تازه برای این تیم باشد.این روزهای دور از آرامش ، نگاه بدبینانه ای به هواداران 2تیم هدیه داده است تا ارتباطی دوستانه با سازمان تربیت بدنی برقرار نکنند.
هوادارانی که شب وروزشان با یاد و به عشق این دو تیم ریشه دار در ورزش کشور می گذرد، توقع زیادی از سازمان ندارند. آنها فقط می خواهند تیمهای محبوبشان برای مدتی ثابت ( 3تا 5سال) صاحب پیدا کنند تا در سایه مشخص شدن مدیر باثبات ، تیم به سازماندهی ، آرامش و اقتدار برسد. این کمترین خواسته هواداران است که اصلا غیر منطقی به نظر نمی آید.هواداران پرسپولیس و استقلال به این دلیل به دره سومی و چهارمی خود راضی بودند که مجموعه بلایای فصل را از نزدیک دیدند. مشخص کردن چارت تشکیلاتی و مدیرعامل و شیوه تیمداری 2باشگاه برای بلندمدت می تواند کمترین هدیه سازمان به هواداران باشد.
گفت و گو
