در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
عبرت از یک تجربه
زوران گائیچ سرانجام پذیرفت که مربیگری تیم ملی والیبال کشورمان را به عهده بگیرد. او مربی بزرگی است و کارنامه درخشانی هم دارد.
مربیگری موفقیت آمیز با تیمهای تسالونیکا و المپیاکوس یونان ، سرمربیگری آرچیلیک ترکیه ، حضور در سطح بالای سوپرلیگ ایتالیا و کسب طلای المپیک سیدنی با تیم ملی صربستان فقط گوشه هایی از افتخارات این مربی نامدار است.
او پارسال در مسابقه های جهانی ژاپن هم سرمربی تیم ملی روسیه بود؛ روسیه ای که خود معدن و مرکز صدور بازیکن و مربی به جهان والیبال است ، اما گائیچ تنها مربی بزرگی نیست که به ایران می آید. پیش از وی در دهه 50 پروفسور میلواسلاو ایم از کشور چک و اسلواکی هم به کشور ما آمده بود. این آنقدر اهمیت و ارزش داشت که بعدها چند سال رئیس کمیته مربیان جهان شد، اما در ایران زیاد موفق نبود؛ چرا که ابزار و اختیارات لازمه را برای وی مهیا نکرده بودند. بازیکن ، دستیار و شرایط را به او تحمیل کردند و خلاصه این مربی بزرگ بدون این که بتواند منشائ خدمات مهمی در کشور ما باشد، رفت و حالا در شرایطی زوران گائیچ را به خدمت می گیریم که رئیس فدراسیون بر علم گرایی اعتقاد و اهتمام زیادی دارد و تشکیلات خوبی هم از نظر فیزیکی و اداری در دسترس داریم ، ولی فراموش نکنیم بزرگترین مربیان جهان هم اگر احساس امنیت و اعتماد متقابل نکنند، دل نمی سوزانند و در نهایت یا به گرفتن پول و گذران روزگار دل می بندند و یا فرار را بر قرار ترجیح می دهند؛ بنابراین امروز که گاسپادین دیگری از شرق اروپا به والیبال ما پیوسته است ، اول از همه تکلیف خودمان را با خودمان روشن کنیم.
این که قرار است او را برای چه زمانی استخدام کنیم ، دستیارانش چه ویژگی هایی باید داشته باشند، بازیکنانی را که تحت آموزش و تعلیم قرار می دهد، با چه فاکتورهایی خواهند بود؛ آیا حق نظارت و دقت بر کارهای این مربی برای فدراسیون والیبال محفوظ خواهد بود یا این که وی مالک و اختیاردار بلافصل تیمهای ملی ما خواهد بود؛
از قدیم گفته اند چاه را نکنده نباید منار را حرکت داد. با توجه به شناختی که از مربیان صربستانی داریم ، آنها زیاد انعطاف پذیر نیستند و ما هم باید مراعات حدود و ثغور کارهای فنی این مربیان را بکنیم.
در هر حال ، در احوالی زوران گائیچ را برای 11 اردیبهشت فراخوانده ایم که او نیم نگاهی هم به باشگاه معتبر ایسکرای روسیه دارد، اما مربی تیم ملی ایران باید تمام وقت باشد و او اگر می خواهد بماند، نباید نگاه گذرا یا پاره وقت به تیم ملی ما داشته باشد و به قول خودمان یک دل و دو دلبر نمی شود.
این چند سطر را برای تذکر و پیشداوری و پیش بینی نوشتیم که از قدیم و ندیم گفته اند، وصیت مرگ نمی آورد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
