می توانیم ، اگر بخواهیم

وقتی وارد دفتر رئیس فدراسیون والیبال شدیم ، نوشته ای روی وایت بورد این محل توجهم را جلب کرد که با حروف درشت بر منظر چشم می نشست.

کد خبر: ۱۳۱۴۴۶

«می توانیم ، اگر بخواهیم» و این جرقه ای شد تا پرسشهایی را که از مدتها در ذهنم داشتم با وی در میان بگذارم و حرف دل همه شاید نه ، اما بیشتر جامعه توپ و تور را به محمدرضا داورزنی بگویم .رئیس فدراسیون والیبال هنگامی که کنجکاوی نگارنده را درباره آن نوشته دید، با تاکید گفت: این شعار نیست. ما اگر بخواهیم در والیبال کاری صورت بدهیم ، باید 3 هدف مهم را تعقیب کنیم ، حضور در لیگ جهانی ، قرار گرفتن در سکوهای آسیایی و ورود به بازیهای المپیک ، به همین دلیل از سال 2007 تا 2012 برنامه هایی را به شکل سال به سال تفکیک کرده ایم تا به اهدافی که داریم برسیم.
به همین دلیل این تابلو را جلوی چشمهایم گذاشته ام تا بر مبنای آن عمل کنم ، این برنامه ها همه موارد و مسائل را در بر می گیرد، از مربیگری گرفته تا کشف استعداد، از لیگ ایرانی گرفته تا لیگ جهانی.
گفتیم ، آیا این نوعی بلند پروازی نیست؛ در حالی که از لیگ جهانی صحبت می کنید که ما در لیگ داخلی خودمان هم مانده ایم؛
گفت: نه اصلا سنگ بزرگ نیست ، درست است که الان در دامنه ایستاده ایم و به قله نگاه می کنیم ؛ ولی اگر می خواهیم به المپیک برسیم ، باید در آسیا حرف اول را بزنیم ، لیگ جهانی را تجربه کنیم و بعد اگر شد المپیک پکن ، اگر نشد بازیهای لندن ، آنجا هدف غایی و نهایی ماست . پس از 2007 حرکت خودمان را آغاز می کنیم تا به مقصد برسیم. ما استحقاق جهانی شدن را داریم ، مگر این که درباره این شایستگی تردید به خود راه بدهیم. پروسه ای که مورد نظر ماست را بتدریج طی خواهیم کرد. از یک کشور هفت میلیونی مثل بلغارستان چه کم داریم که نتوانیم؛ من این را به زوران گائیج هم گفتم ، البته تا المپیک پکن حدود 500 روز فرصت داریم ، شاید خیلی نتوانیم در این مدت کار کنیم ؛ اما فرصت را هرگز از دست نخواهیم داد، اما شانس و نگاه اصلی ما به المپیک لندن است ، تازه اگر به این اهداف هم نرسیم ، چیزی را از دست نداده ایم ، ما کار خودمان را با قوت و ایمان فراوانی ادامه می دهیم.
گفتیم ، آیا فکر می کنید زوران گائیج که یک مربی بزرگ بین المللی است به کشور ما بیاید، اگر نیامد چه؛
گفت: یکی دیگر مثل زوران ، تازه ما خودمان را در یک یا دو روش خلاصه نمی کنیم ، به کشف و پرورش استعدادها می پردازیم ، انگلیسی ها با این که در والیبال محلی از اعراب ندارند، الان بسیاری از بازیکنان 16-26 ساله را زیر نظر گرفته اند تا برای المپیک لندن آماده شوند. ما هم دنبال چنین مکانیزمی هستیم. نوجوانان و جوانانی را برخواهیم گزید که تا آن زمان به اوج برسند و جوابگو باشند. ما مجددا نامه ای به اگوستا، رئیس فدراسیون جهانی نوشتیم و برای وی موقعیت والیبال ساحلی ، بانوان و مردان ایرانی را تشریح کردیم و خواستار توجه بیشتر FiVB هستیم و بویژه برای حضور در لیگ جهانی نهایت تلاش را به کار خواهیم بست.
گفتم: اعتقاد جامعه والیبال بر این است خیلی کند و سلانه سلانه حرکت می کنید و تحولات لازمه را در فدراسیون ایجاد نکرده اید.
گفت: هر تغییر و تحولی باید برای یک هدف عمده صورت بگیرد، اما آیا هر تغییری باعث ایجاد تحول می شود؛ به حتم اگر براساس برنامه نباشد، بار منفی خواهد داشت. قبول دارم که والیبال ایران نیاز به تحول دارد؛ اما در این تحولات باید نگاه ما به افقها و دستاوردهایی در دوردست باشد. این را هم اضافه کنم ، اصلا بحث آدمها نیست ، بحث برنامه است ، ولی در اجرای برنامه هایی که داریم ، از نیروهای توانمند جوان بهره خواهیم گرفت.
گفتم: با این حساب فدراسیون والیبال از حالت آسایشگاه بازنشستگان درخواهد آمد.
گفت: به نیروهای جوان و تحصیلکرده اعتقاد و نیاز دارم ؛ اما از تجربه پیشکسوتان هم استفاده خواهم کرد. جامعه والیبال به من اعتماد کرده و من باید پاسخ این اعتماد را بدهم. از هر کسی که طرح و فکری داشته باشد، استقبال می کنم ؛ اما اعلام کرده ام که نمی توانم به بازنشسته ها حقوق بدهم. هر فردی به اندازه وقتی که می گذارد، به صورت پاره وقت حقوق دریافت می کند.
گفتیم ، وعده داده بودید که کمیته های فدراسیون به صورت انتخابی خواهد بود، اما ظاهرا آب از آب تکان نخورده است ، گفت: هفته آینده فراخوان کمیته داوری انجام خواهد شد و کمیته مربیان نیز اواخر ماه آینده انتخابات خود را برگزار خواهندکرد. کمیته باید واقعی باشند.
گفتیم از مدتها پیش بحث بر سر کناره گیری رئیس هیات تهران بود، بفرمایید بالاخره آقای جلایر ماندنی است یا رفتنی. گفت: با آقای تقی زاده ، مدیرکل تربیت بدنی استان صحبت کردم ، ایشان فردی را معرفی کرده اند و تا حدودی هم توافق های اولیه انجام شد، رئیس هیات تهران باید کسی باشد که ظرفیت جذب حمایت های مالی را داشته باشد.