امان از این تصمیم

شیوه مدیریت در فوتبال ایران تابع یک اصل کلی است ؛ اصلی که همه سیاستگذاری ها و تصمیم های کلان را تحت الشعاع خود قرار می دهد.

کد خبر: ۱۳۱۴۲۶

درحقیقت شیوه مرسوم مدیریت فوتبال تشابه بسیاری به بازی دوست داشتنی جنوب شرق آسیا یعنی دومینو دارد که قطعات کوچک و چیده شده چوب را به صورت مسلسل به زمین می اندازد تا به تکه آخر برسد. فوتبال ما هم چنین شرایطی دارد. فردی می آید و تا خردترین ارکان مدیریتی را بنا به سلیقه خود می چیند. همه چیز را عوض می کند و برنامه را مطابق خواست خود تغییر می دهد. تیمی را حذف می کند و به قیمت ایستادن در برابر فوتبال و ورزش کشور، تیمی را در یک رده حفظ می کند و بعد فردی دیگر می آید و داستان از نو آغاز می شود. همه چیز تغییر می کند و سیاست های تازه دیکته می شوند.
این سیکل بسته و خسته کننده علاوه بر گرفتن وقت ، انرژی و هزینه بسیاری هم از فوتبال ما گرفته و متاسفانه بازخوردی متناسب با انرژی و سرمایه خرج شده تحویل نداده است . به این دلیل مهم ، مدیریت ، دارای حداقل ثبات و برنامه ریزی ها کوتاه مدت هستند. آنقدر کوتاه مدت که حتی نمی توانیم برنامه نیم فصل لیگ برتر را ارائه کنیم ، چه رسد به این که تکلیف پایان فصل را از ابتدایش بدانیم. نتیجه این می شود که اواسط فصل لیگ یک برای جبران اشتباه فدراسیون گذشته رای به صعود نفت می دهیم و پس از تخریب نظم جدول گروه دوم به فکر می افتیم جدول لیگ برتر فصل آینده را 18 تیمی و در آخر برنامه مسابقات پلی آف را سازماندهی کنیم.
این داستان آن ساختمانی است که مهرجویی در اجاره نشین ها به تصویر کشید. برنامه ای که برای رقابت های پلی آف تنظیم شده از آن دست تصمیم هایی است که به نظر می رسد هیچ منطقی در پس آن وجود ندارد و در ادامه برنامه ریزی های اخیر، آنی گرفته شده است. رقابت های لیگ یک دوشنبه 3 اردیبهشت تمام می شود. دیدارهای ضربدری پلی آف نیز به احتمال فراوان 7 و 14 روز پس از پایان لیگ (10 و 17اردیبهشت) برگزار خواهد شد تا دو تیم به لیگ برتر بروند و دو تیم منتظر پایان لیگ برتر و دیدار با دو تیم قعر جدول بمانند.
در شرایطی که تیمهای قعر جدولی لیگ برتر تا پایان رقابت ها مشغول بازی و رقابت هستند و به همین دلیل آماده اند ، تیمهای بازنده پلی آف در خلا زمانی یکماهه تا بازیهای دوم پلی آف (آن هم در شرایطی که همه در استراحت به سر می برند و حریف تمرینی پیدا نمی شود) باید خود را با تمرین سرگرم کنند و این نخستین نکته ظالمانه این برنامه ریزی است.
پس از پایان لیگ برتر و شاید روز 11 خرداد (شاید هم 18 خرداد) نخستین بازی پلی آف بین تیمهای سقوط کرده از لیگ برتر با تیمهای ناکام پلی آف لیگ یک انجام می شود و دیدارهای برگشت هم یک هفته پس از آن برگزار خواهد شد. در حالتی خوشبینانه دیدارهای رفت و برگشت تیمهای برنده طی روزهای اول و هشتم تیر انجام خواهد شد. دومین نکته ظالمانه اینجاست که تیم برنده که به عنوان هجدهمین تیم لیگ برتر به جمع 17 تیم اضافه خواهد شد، هیچ زمانی برای استراحت ندارد و اصلا تا پایان دیدار دوم نمی داند لیگ برتری هست یا نه ، چراکه باید براساس رده لیگی که در آن حضور دارد یارگیری کند. یعنی این تیم یک ماه زمان (که تیمها به استراحت پرداخته اند و مدیرانشان به یارگیری) را از دست داده و با توجه به زمان آغاز فصل بعدی لیگ برتر یعنی مرداد (طبق تصمیم جدید مسوولان فدراسیون)، این تیم باید بدون حتی یک هفته استراحت وارد فصل بدنسازی شود و مشخص نیست چه بلایی قرار است سر بازیکنان این تیم در فصل آینده بیاید.
در هر حال این تصمیم هم باید کنار دیگر تصمیم های فوتبال قرارگیرد؛ تصمیم هایی که بدون در نظر گرفتن شرایط خاص تیمها گرفته می شود و گاه به نابودی آنها رای می دهد.