آرسنال در برزخ

آرسنال نمی داند به حاصل کار خود در فصل رو به پایان امیدوارانه نگاه کند یا به شکلی منفی و به این اعتقاد برسد که در برنامه ها و کارهایش موفق بوده است یا خیر.

کد خبر: ۱۲۸۴۲۰

این تیم برای بها دادن به جوان ترهای مستعد خود با این که به فینال جام اتحادیه اروپا باشگاه های انگلیس رسیده بود و می طلبید که با پرتجربه ترین مردان خود روبه روی چلسی بایستد ترکیبی جوان و ادغامی از آنان و ثابت ها را به میدان فرستاد و به همین علت در نبردی که به جنجال و برخورد هم کشیده شد ، نتیجه و به واقع جام را با حساب 2 بر یک به حریف همشهری اش واگذار کرد. ناراحتی عمده تر زمانی به آرسنال رو کرد که با فاصله چند روز در دور پنجم جام حذفی انگلیس هم در یک بازی تکراری صفر یک به بلکبرن بازنده شد و احتمال فتح مجدد جامی را هم که آخرین بار آن را سال 2005 به گنجینه افتخاراتش افزوده بود ، از دست داد.

ناکامی توپچی ها را در لیگ برتر انگلیس و اکتفای تیم را به رتبه های سوم و چهارم جدول تا دریابید چگونه امسال از جامهای قهرمانی فاصله گرفته اند و حالا حق دارند از خود بپرسند که آیا سیاست های جوان گرایی شان ارزش لازم را داشته است یا نه.
تردیدی نیست که آرسن ونگر با میدان دادن گسترده به جوان ترها در تیمش باعث تبلور یک نسل تازه و فنی و کارآمد در امارات (ورزشگاه اختصاصی آرسنال) شده است و از این طریق آینده تیمش را بیمه و تضمین کرده است و در این ارتباط باید از دنیلسون ، آلیادیره ، کلیشی ، ترا اوره ، ژروو و هویت نام برد و این بدون در نظر گرفتن ابویی ، فان پرسی ، ادبایور ، سندروس ، فابرگاس و فلامینی است که پیش از روند اخیر هم بر اثر سیاست های ونگر به ترکیب آرسنال راه یافته و برای این تیم به میدان آمده بودند و در یک نگاه کلی تر کولو توره و گیلبرتو سیلوا نیز با کمتر از 26 سال سن بیشتر به امروز و آینده تعلق دارند تا به گذشته.

هر چه بیشتر

با وجود این تا پیش از این که آرسنال شنبه شب 12 اسفند در خانه اش یک 2 بر ردینگ غلبه کند ، در 3 دیدار متوالی خود شکست خورده و رویاهای مربی سابق موناکو برای نیل به اولین قهرمانی اش در جام اتحادیه انگلیس و صعود هر چه بیشتر در جام حذفی این کشور رنگ باخته و حتی بازی رفت آرسنال با آیندهوون در مرحله یک هشتم نهایی جام قهرمانان باشگاه های اروپا نیز به سود این رقیب هلندی پایان گرفته بود.
از اکتبر 2002 به بعد سابقه نداشت که آرسنال 3 بازی متوالی اش را ببازد و 263 مسابقه متوالی از آن تاریخ تا اسفند 85 سپری شده بود تا سرانجام چنان رویدادی منفی برای توپچی ها شکل گیرد. بدتر از همه این که آرسنال در شرایطی تن به این ناکامی ها داده و از جامهای قهرمانی دور مانده که شاید مجری زیباترین بازیها در انگلیس در حال حاضر باشد و در این زمینه منچستریونایتد و چلسی هم پشت سر این تیم قرار می گیرند ، اما چه سود که توپچی ها به سوی پایان یک فصل بدون جام و عنوان دیگر پیش می تازند.
آسیب دیدگی ها و محرومیت ها نیز در برخی هفته ها دست ونگر را بسته است. جنجالی هایی که در دیدار نهایی جام اتحادیه انگلیس و در ستیز چلسی با آرسنال به وجود آمد، سبب شد چند جلسه محرومیت برای توره ، ادبایور و ابویی اعمال شود و وقتی در نظر می گیریم که لیونگ برگ ، کلیشی ، گالاس ، فان پرسی و حتی کاپیتان تیه ری آنری یک در میان مصدوم و غایب بوده اند ، در می یابیم کار ونگر به رغم پرورش و در اختیار داشتن شماری از بااستعدادترین فوتبالیست های جوان شاغل در انگلیس چقدر دشوار بوده و وادار به تقابل با کدام مسائل جدی و مستمر شده است.

از دست رفتن فرصتها

با این همه بزرگترین ایراد در آرسنال ، از دست دادن فرصتهای متعدد گلزنی در هر مسابقه ای است ، بطوری که این تیم اگر از بیشتر فرصتهای خود سود می جست ، بعید بود که بازنده هیچ یک از مسابقه های خود باشد.

گیلبرتو سیلوا: باید راهنمایی های لازم رابه جوان ترهای تیم ارائه کنیم تا مسابقه های بعدی مان بدون تشنج بماند

در مقطع زمانی مورد بحث (اواخر بهمن و اوایل اسفند) توپچی ها در 5 دیدار خود فقط 3 گل زدند و عجیب است که با وجود تکنیک ناب امثال الیادیره و فابرگاس و علی رغم خلق و اجرای فنی ترین حرکات کسانی که قرار است ضربات آخر را درجمع آنان بزنند ، معمولا دروازه را کج می بینند و اگر آرسنال در برزخ گرفتار آمده و اواخر فصل ناامید و افسرده نشان می دهد، به همین سبب است.
درست است که در دیدارهای چندی پیش آرسنال با لیورپول در جامهای اتحادیه و حذفی انگلیس این نوار گل نزدن ها قطع شد تیم لندنی در مجموع 9 گل در دروازه تیم رافابنیتس اسپانیایی جای داد و خولیو باپتیستای برزیلی در دیدار جام اتحادیه به تنهایی 4 گل از 6 گل آرسنال را به نام خود نوشت ، اما این جزو استثناها و مواردی کم شمار بود و موارد غالب با روزها و دفعاتی بوده که آرسنالی ها فرصتهای گلزنی خود را به در و دیوار زده اند.

همین امروز

آنری نماد آرسنال و برترین گلزن 6 سال گذشته این تیم ، از 21 ژانویه تا 5 مارس امسال فقط یک گل برای این تیم زد و پیش از آن هم چیزی حدود 5 هفته در ترکیب تیم غایب بود و گفته می شد دلیلش ناراحتی کمر وی است ، اما آگاهان بر این باور بودند که او با ونگر اختلاف دارد و همین امروز خیلی ها شرط می بندند که او در پایان فصل به بارسلونا خواهد پیوست. فابرگاس 21 ساله که مظهر فن و هنر بازی سازی شناخته شده ، در هفته های اخیر به دفعات در مسائل حاشیه ای گرفتار آمده و پس از شکست تیمش در برابر بلکبرن در جام حذفی انگلیس به طور علنی با مارک هیوز مربی این تیم دعوا کرد و فقط یک هفته پیشتر در آخرین دقایق بازی فینال جام اتحادیه انگلیس کارش با فرانک لمپارد ، هافبک نامدار چلسی به کشتی گرفتن کشیده شده بود.

مستعد ، اما...

همه این مسائل به ما می گوید تیم فعلی آرسنال بر اثر سلایق و انتخاب های ونگر و جوانگرایی وسیع اعمال شده از سوی او ، تیم مستعد و آینده داری است اما نپخته است و قدر خود را نمی داند و تا وقتی که به تجربه کامل نرسد، بهره دهی کامل و عقلایی هم برایش متصور و مقدور نخواهد بود. ونگر منتظر است جوانان تیمش به خودی خود و به مرور زمان پخته شوند ، اما گیلبرتو سیلوا ، هافبک وسط برزیلی آرسنال که در هفته های پر شمار غیبت آنری بازوبند کاپیتانی را بر دست بسته است ، به این کفایت نکرده و با مبنا قرار دادن امروز (به جای آینده) می گوید: «ما که پرتجربه های تیم هستیم باید حتما با کم تجربه ترها و جوانان تیم صحبت کنیم و آنها را در مسیری صحیح قرار دهیم و هم روحیه شان را که بر اثر ناکامی های اخیر پایین آمده ، ارتقائ بخشیم و هم راهنمایی های لازم را برای دور از تنش ماندن مسابقه های بعدی مان به آنان ارائه کنیم. اتفاقات اخیر و نتایج مان برای آنها بسیار سخت و تحمل آن دشوار بوده ، زیرا مجبور بوده اند بار سنگین مسوولیت ها را بر دوش خود در عین جوانی حمل و تحمل کنند و این اصلا کار آسانی نبوده است.
با این حال باید وحدت خود را حفظ کنیم و همچنان مبارزه جو باشیم ، زیرا این تنها راهی است که برای حل مشکلات خود داریم.»