ستارگان چهارقطبی

براساس گزارش اعلام شده در نشست انجمن نجوم امریکا ممکن است ستارگان نوترونی واقع در سحابی خرچنگی ، 4قطب مغناطیسی داشته باشند.

کد خبر: ۱۲۶۲۱۵

ستاره های نوترونی ، بقایای انبوه ستارگان بزرگی هستند که در نتیجه انفجارهای ابر نواختر (سوپرنوا) عمر آنها به پایان رسیده است. برخی از این ستاره های نوترونی به دلیل انتشار امواج رادیویی مشابه پرتوهای نوری که به طرف زمین حرکت می کند ، تپ اختر یا پالسار نامیده می شوند. منحنی ضربان امواج منتشر شده از یک ستاره ، نشان می دهد که میدان مغناطیسی موثر در انتشار این امواج بسیار متفاوت و غیرمعمول بوده است.
در صورت تایید این نتایج ، ستاره نوترونی اولین جسم کیهانی خواهد بود که دارای 4 قطب مغناطیسی است. در یک ستاره نوترونی 2 قطبی در حال چرخش ، معمولا براساس زاویه دید از سطح زمین ، یک یا دو ضربان دیده می شود و تپ اختر سحابی خرچنگی از جمله ستاره هایی است که می توان در آن دو ضربان را تشخیص داد. یکی از این پرتوها ، پربان اصلی است که گاهی امواج ضربانی فوق العاده قوی را ایجاد می کند. منحنی تغییرات ضربان امواج منتشر شده در قطبهای شمالی و جنوبی یک ستاره نوترونی باید یکسان باشد ، این در حالی است که محققان دریافته اند برای اولین بار در یک تپ اختر 2 منحنی تغییرات ضربان امواج به میزان چشمگیری متفاوت بوده اند.
این تفاوت به این معنی است که در این ستاره با میدان مغناطیسی پیچیده تری نسبت به مدل 2 قطبی ساده مواجه هستیم ؛ بنابراین تصور می شود قطب دیگری نیز وجود داشته باشد که میدان مغناطیسی موجود را تحت تاثیر خود قرار می دهد و منحرف می کند. از آنجا که قطبهای مغناطیسی همواره به صورت دوتایی هستند ، بنابراین در این صورت وجود قطب چهارم نیز غیرقابل انکار خواهد بود. ستاره نوترونی برای اولین بار سال 1054 میلادی بر اثر انفجار ابر نواختر در آسمان دیده شد. قطبهای مغناطیسی موجود در بقایای ستارگانی که بر اثر انفجار ابر نواختر عمر آنها به پایان رسیده است ، به طور اساسی ثابت و بی حرکت بوده اند.