به جان نشستنها
دیدهاید خیلیها توصیه میکنند برای آبیاری گلها از آبپاش استفاده کنید؟ چراییاش را دقت کردهاید؟
چون سوراخهای نوک آبپاش مانع خروج یکباره تمام حجم آب به پای گلدان میشود. انگار گل بخواهد آب را قطره قطره بمکد، تا به جانش بنشیند. همین نفوذ آرام و ذرهذره، منشأ اثر و موجب طراوات است.
در دعای عالیه المضامین هم جایی میخوانیم «وَ تُرْسِخَ فی قَلْبی مَحَبَّةَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ شِیعَتِهِم»یعنی قلبم را از محبت محمد و آل محمد و شیعیانشان لبریز کن.
وقتی میگوییم تُرسِخ چطور پر شدنی مدنظرمان است؟ چرا در دعا عبارت تملأ به کار نرفته؟ تملأ یعنی پر شدن.
ترسخ یعنی رسوخ کردن، یعنی نفوذ آرام. توی عمق و جان رفتن. یک تفاوت دیگرشان این است.
در تملأ حضور غیر، نفی میشود. وقتی قلب از چیزی پر شود جا برای چیز دیگری نخواهد داشت.
در ترسخ با اینکه نفی غیر نیست، ولی تو دلیتر است. یک جور قلقلک عاشقانه. نرم نرمک به جان مینشیند مثل باران کم کم نفوذ میکند به خاک و زمین.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)
«رسوایی خیخون»، ننگ ابدی آلمان و اتریش شد
گفت و گو
