در دعای عالیه المضامین هم جایی میخوانیم «وَ تُرْسِخَ فی قَلْبی مَحَبَّةَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ شِیعَتِهِم»یعنی قلبم را از محبت محمد و آل محمد و شیعیانشان لبریز کن.
وقتی میگوییم تُرسِخ چطور پر شدنی مدنظرمان است؟ چرا در دعا عبارت تملأ به کار نرفته؟ تملأ یعنی پر شدن.
ترسخ یعنی رسوخ کردن، یعنی نفوذ آرام. توی عمق و جان رفتن. یک تفاوت دیگرشان این است.
در تملأ حضور غیر، نفی میشود. وقتی قلب از چیزی پر شود جا برای چیز دیگری نخواهد داشت.
در ترسخ با اینکه نفی غیر نیست، ولی تو دلیتر است. یک جور قلقلک عاشقانه. نرم نرمک به جان مینشیند مثل باران کم کم نفوذ میکند به خاک و زمین.
در گفتوگوی «جامجم» با مدیرکل دفتر آبخیزداری؛
حسن روشن در گفتوگو ی اختصاصی با روزنامه «جامجم»:
دکتر همایون: حضرت فاطمه (س) الگویی بیبدیل برای نقشآفرینی بانوان در عرصه تمدنسازی هستند