نکاتی بـرای فصل دوم

فرهاد قائمیان روی دور تکرار
درباره گروه بازیگری «گاندو» که یک نقطه قوت سریال محسوب می‌شود، در صفحه قبل نوشتیم. اما انتخاب بازیگران این سریال، یک نقطه تاریک دارد: فرهاد قائمیان. ظاهراً اولین انتخاب سینماگران برای آثار دو گونه جاسوسی و پلیسی، فرهاد قائمیان است! شکی نیست که قائمیان بازیگر توانمندی‌ است، اما حضور مداوم وی در آثار مشابه، او را برای علاقه‌مندان این دو گونه نمایشی تکراری کرده است. در سال‌های اخیر، فیلم سینمایی «بادیگارد» و سریال‌های تلویزیونی «تعبیر وارونه یک رؤیا»، «گشت پلیس»، «تاریکی شب، روشنایی روز» و «گاندو» که در گونه‌های مشابه ساخته شده‌اند، از حضور او بهره برده‌اند.
اشکالات منطقی فیلمنامه
منطق داستانی بعضی از اتفاقات سریال «گاندو»، دچار اشکال جدی بود. مثلاً برج 20 طبقه محل اقامت مایکل، یک آسانسور داشت! پرده پنجره‌های خانه مایکل به عنوان یک جاسوس، همیشه باز بود و به طرز عجیبی اجازه داده بود نیروهای امنیتی روی این خانه مسلط شوند. گاهی تکنیک‌های به‌کاررفته توسط مأموران امنیتی و همچنین جاسوس، منطقی نبود. به طور مثال در لحظه دستگیری مایکل و بقیه جاسوس‌ها، کسانی که می‌خواستند مایکل را بکشند، به شکلی غیرقابل باور دستگیر شدند. بعلاوه فرآیند تعقیب و مراقبت در تمام سریال در سطحی پایین اجرا شده و حرفه‌ای جلوه نمی‌کرد. بسیاری از جاسوس‌ها در طول سریال، بارها توسط یک مأمور امنیتی در مسافت طولانی تعقیب شدند، با خودروهای تکراری. نکاتی از این دست در «گاندو» فراوان بود.
ارجاعات بحث‌برانگیز
«گاندو» در 30 قسمت خود بارها به بعضی از رویدادهای واقعی ارجاع داد، مثل شهادت شهید طهرانی مقدم و یا خواهرزاده آن مقام مسؤول. در مورد اول، آنچه «گاندو» ادعا کرد، ترور بود ولی مسؤولان سپاه از جمله سردار حاجی‌زاده بارها این تلقی را زیر سؤال برده‌اند. درباره خواهرزاده آن مقام مسؤول هم بعد از اتهاماتی که زده شد، گفته شد وی خواهرزاده ایشان نبوده و هیچ نسبت فامیلی نیز بین آنها نیست. این نکته نیز با ادعای سریال تعارض دارد. عوامل «گاندو» هیچ‌گاه درباره این مسائل شفاف‌سازی نکردند.
مرجان کجاست؟
یکی از شخصیت‌های اصلی نیمه اول قصه که به نوعی نیروهای امنیتی را به «مایکل» رساند، «مرجان شرفی» با بازی سارا خویینی‌ها بود. او در ده قسمت پایانی سریال به‌طور کامل رها شد و به سرانجام نرسید. گرچه سازندگان در نشست خبری خود، گفته‌اند که او را برای رسیدن به «مایکل» نیاز داشته‌اند، اما این دلیل خوبی نیست و در یک درام استاندارد، خط داستانی هر شخصیت در نهایت باید بسته شود، که در مورد «مرجان» این اتفاق نیفتاد.
چه سازمان امنیتی خلوتی!
یکی از انتقاداتی که در زمان پخش سریال هم درباره «گاندو» زیاد گفته می‌شد، آن بود که تقریباً همه کارهای پرونده را همین پنج جوان گروه مأموران امنیتی سریال انجام می‌دادند؛ شامل همه عملیات‌های تعقیب و مراقبت، شنود، دستگیری و.... می‌دانیم پیشبرد این اقدامات توسط شخصیت‌های اصلی، یک الزام دراماتیک است، اما این نکته نباید توی ذوق مخاطب بزند. «گاندو» طوری این سازمان امنیتی را به تصویر کشیده بود که گویی فقط همین 6- 5 نیرو را دارد!