چگونه رویا بسازیم؟

نام کاربری‌اش رویاساز است و غرق در هیجان فوتبال. همین که گفتم نام کاربری، نشان می‌دهد ماجرا مربوط به فضای مجازی است.
رویاساز یک صفحه دارد، از آن صفحه‌هایی که برای شخصی مثل من که تنها اطلاعاتش درباره فوتبال شناسایی دو رنگ قرمز و آبی میان تیم‌هاست، چندان محل رجوع نخواهد بود.
از خدا که پنهان نیست از شما هم نباشد، حالا بخوانم هم چیزی نمی‌فهمم و این همه یعنی اگر به انتخاب خودم بود با این صفحه که اغلب مطالبش فوتبالی است و تب تند ورزش و حواشی‌اش درآن پررنگ، هیچ‌وقت آشنا نمی‌شدم.
آشنایی من با صفحه رویاساز از آنجا کلید خورد که یکی از دوستانم آرزوی داشتن کتابی را داشت و بعدتر آرزویش برآورده شد، ماجرا این است که آقای رویاساز فوتبالی ما نذر کتاب دارد و هر ماه آرزوی یک عشق کتاب را برآورده می‌کند.
وقتی چند روز پیش برای من هم پیام فرستاد که به عنوان یک عشق کتاب که نصف مطالبم درباره خوانده‌هایم است، می‌توانم کتابی را انتخاب کنم تا به آدرسم پست شود و آرزویم برآورده شود. ماجرا آن‌قدر هیجان‌انگیز بود که نمی‌دانستم با این همه حس خوب چه کنم!
بعد از کمی صحبت با آقای رویاساز درباره کار زیبایی که انجام می‌دهد نشستم و حسابی فکر کردم به این‌که دنیا هنوز هم می‌تواند شبیه آنچه در داستان‌های کودکی‌مان می‌خواندیم، باشد.
دنیا هنوز هم فرشته‌های مهربان و غول چراغ جادو و... را دارد. یعنی کافی است دلمان بخواهد از خودمان یک رویاساز درست و حسابی بسازیم.
میان این همه نذرهای مختلف و رنگارنگ کتاب نذر کردن، آن هم در فضای مجازی که آدم‌ها گرم بحث‌های تند و تیز و چالشی می‌شوند یا مدام عکس‌های دیگران را از سفر و حضر و مهمانی و... به اشتراک می‌گذارند و می‌بینند، اتفاق جالب و هیجان‌انگیزی است.
همین که یکی نذر فرهنگی داشته باشد و میان این همه سر و صدا و درگیری مثل غول چراغ جادو از راه برسد و آرزوهای عشق کتاب‌ها که حالا با رشد قیمت کتاب از همیشه هم شرایط دشوارتری را می‌گذرانند، برآورده کند، اتفاق کمی نیست.

زینب مرتضایی‌فرد

فرهنگ‌و‌هنر