وقتی احترام گم می‌شود

آنچه موجب شده فوتبال در دنیا محترمانه به نظر آید، چشم‌نواز باشد و همه را جذب کند، احترام همه عناصر آن به مقوله فوتبال است. در حقیقت، این فوتبال است که موضوع محوری است و همه گرد آن جمع شده‌اند. دقیقا عکس این فوتبال که برخی آدمها گمان می‌کنند این فوتبال است که به آنها مدیون است و باید بیش از این به آنها خدمت کند.
این توهم که فوتبال به ما بدهکار است و ما بودیم که موجب رونق فوتبال شده‌ایم، ما را در همان ایستگاه اول نگه داشته است و بر اساس همین توهم به خود اجازه می‌دهیم به همه آدمهای درون این فوتبال توهین کنیم. فوتبال مانند ابزار دیگر از پول گرفته تا شهرت می‌تواند به تکثیر عشق کمک کند؛ اما ما آن را بهانه‌ای برای تخریب قرار د‌اده‌ایم تا چهره‌ای زشت و نخواستنی به فوتبالمان بدهیم.
فوتبال در دنیا به همه سود می‌رساند؛ از کمپانی‌های افسانه‌ای که آگهی می‌دهند تا مدیر، کارمند، سرمربی، بازیکن و همه تماشاگران. وقتی چرخه معیوب نباشد، همه از فوتبال لذت و سود می‌برند؛ اما چه شده که در این جغرافیا، همه از فوتبال می‌نالند؟ چرا تیمدار و تماشاگر و بازیکن همه متضررند؟ چرا کسی از این فوتبال لذت نمی‌برد؟‌ شبکه‌های مجازی در حال بلعیدن اخلاق در فوتبال هستند و متاسفانه فدراسیون هم نقش خود را از یک تماشاگر بالاتر نمی‌برد تا خسته مبارزه برای پاکسازی فوتبال نشود.
عناصر این فوتبال برای گرفتن حقشان، همه حقوق را زیر پا می‌گذارند غافل از این‌که در فضای تهمت، توهین، بی‌اخلاقی و بی‌احترامی، تنها چیزی که قربانی می‌شود «حق» است. این فوتبال، با این مختصات و تعریف، فقط خشونت را به جامعه منتقل می‌کند. کاش آنها که استاد موج‌سواری روی احساسات مردم هستند و به‌واسطه بازی با عواطف مردم برای خریدن محبوبیت تقلا می‌کنند، این خطر را درک کنند و به همه بگویند.

علی جوادی

ورزش