یاد شارون به شر

: بوش می دانست که این اقدام اسرائیل ، به وجهه امریکا در دنیای عرب و اسلام ، ضربه خواهد زد و جنگ علیه تروریسم را تضعیف خواهد کرد.

کد خبر: ۱۱۹۷۴۷

بنابراین در 4 آوریل از شارون خواست حملات را متوقف و عقب نشینی را آغاز کند. بوش دو روز بعد پیام قبلی خود را مورد تایید قرار داد و بر عقب نشینی بدون درنگ ، تاکید کرد. در 7 آوریل ، کاندولیزا رایس ، مشاور امنیت ملی بوش ، به خبرنگاران گفت عقب نشینی بدون درنگ یعنی بدون درنگ و همین امروز.
در همان روز ، کالین پاول وزیر خارجه امریکا ، به خاورمیانه رهسپار شد تا هر دو طرف را برای توقف درگیری ها و شروع مذاکره تحت فشار قرار دهد. اسرائیل و لابی اش ، بلادرنگ دست به کار شدند. آماج اصلی ، کالین پاول بود که مورد خشم مقامات طرفدار اسرائیل در دفتر دیک چنی معاون رئیس جمهور و پنتاگون و نیز نئومحافظه کارانی چون رابرت کیگان و ویلیام کریستول بود که او را متهم می کردند به طور کامل تفاوت بین تروریست ها با کسانی که با تروریست ها می جنگند را فراموش کرده است.
آماج دوم ، شخص بوش بود که تحت فشار رهبران یهودیان و مسیحیان قرار داشت. تام دیلای و دیک آرمی ، بصراحت خواستار حمایت بوش از اسرائیل بودند و دیلای و ترنت لات ، رهبر اقلیت سنا ، به کاخ سفید رفتند و به بوش ، درباره عدم حمایت از اسرائیل ، هشدار دادند. اولین نشانه در مورد تغییر موضع بوش ، در 11 آوریل ظاهر شد (تنها یک هفته بعد از این که به شارون گفت نیروهایش را عقب بکشد).
در آن زمان ، آری فلیشر گفت که بوش اعتقاد دارد شارون ، مرد صلح است. بوش به طور علنی این حرف را بعد از بازگشت پاول از ماموریت بی ثمرش تکرار کرد و به خبرنگاران گفت که شارون به خواست او درباره عقب نشینی کامل و سریع ، پاسخ رضایتبخش داده است. ولی شارون به هیچ وجه ، چنین کاری را انجام نداد و رئیس جمهور ایالات متحده ، هیچ تمایلی به پیگیری این قضیه نداشت. در این میان ، کنگره برای حمایت از شارون ، وارد میدان شد.
در 2 می کنگره مخالفت های دولت را نادیده گرفت و دو قطعنامه در حمایت از اسرائیل ، تصویب کرد (رای سنا 94 در برابر 2 رای مجلس نمایندگان 352 در برابر 21 بود). هر دو قطعنامه تاکید داشتند که ایالات متحده در کنار اسرائیل ایستاده است و این که هر دو کشور ، در یک جنگ مشترک علیه تروریسم ، وارد شده اند. قطعنامه مجلس نمایندگان ، همچنین حمایت یاسر عرفات از ترور را محکوم کرد و او را به عنوان عنصر محوری معضل تروریسم ، معرفی کرد.
چند روز بعد ، هیات نمایندگی حقیقت یاب که از طرف کنگره به اسرائیل اعزام شده بود ، به طور علنی اعلام کرد که شارون باید در برابر فشار ایالات متحده برای مذاکره با عرفات ، ایستادگی کند. در 9 می ، مجلس نمایندگان امریکا 200 میلیون کمک اضافی به اسرائیل برای مبارزه با تروریسم ، اختصاص داد. کالین پاول ، وزیر خارجه امریکا با این کمک مخالفت کرد ، ولی لابی از آن حمایت کرد ، همان طور که به تدوین کنندگان دو قطعنامه کنگره کمک کرده بود و در این میان ، کالین پاول شکست خورد.
خلاصه ، شارون و لابی اسرائیل بر بوش پیروز شدند و نظر خود را بر او تحمیل کردند. همی شالو، نویسنده روزنامه اسرائیلی Ma'ariv گزارش داد که مشاوران شارون نتوانستند شادی خود را از شکست پاول پنهان کنند. شارون ، نظر موافق بوش را جلب کرد و او را وادار به همکاری با خود کرد ؛ ولی این نیروهای حامی اسرائیل در ایالات متحده بودند که نقش کلیدی را در شکست بوش ایفا کردند نه شارون یا اسرائیل.
این وضعیت ، بعد از مدت اندکی تغییر پیدا کرد. دولت بوش از مقابله بیشتر با عرفات خودداری کرد و عرفات بالاخره در نوامبر 2004 فوت کرد. دولت بوش ، از رهبر جدید فلسطین یعنی محمود عباس استقبال کرد ، اما کمک چندانی به او برای تشکیل یک دولت کارآمد انجام نداد.
شارون اجرای طرحهای یکجانبه خود را ادامه می داد و عقب نشینی او از غزه با تصرف کرانه باختری ، توام شد که البته ساختن دیوار به اصطلاح امنیتی و تصرف زمینهای فلسطینیان و توسعه شهرکهای صهیونیستی را نیز در پی داشت. در حالی که محمود عباس از مذاکره حمایت می کرد ، ولی شارون از مذاکره او سر باز می زد تا از این رهگذر هیچ امتیازی به فلسطینیان ندهد.
شارون ، پیروزی حماس در انتخابات فلسطین و تشکیل دولت توسط حماس را بهانه دیگری برای عدم مذاکره با فلسطینیان اعلام کرد. دولت بوش از اقدامات شارون و جانشین او ، ایهود اولمرت ، حمایت کرد و بوش با تایید الحاق یکجانبه اراضی اشغالی به اسرائیل ، سیاست اعلامی تمامی رئیس جمهوران ایالات متحده از لیندون جانسون به بعد را تغییر داد. سران ایالات متحده ، از چند اقدام اسرائیل ، انتقادهای ملایمی به عمل آوردند ، ولی کاری برای ایجاد دولت کارآمد فلسطینی انجام ندادند.
برنت اسکرافت ، مشاور سابق امنیت ملی امریکا، حتی در 2004 اعلام کرد که شارون ، بوش را به دور انگشت کوچک خود بسته است. اگر بوش تلاش کند تا ایالات متحده را از اسرائیل دور کند یا حتی از اقدامات اسرائیل در مناطق اشغالی انتقاد کند ، مطمئنا با خشم لابی و حامیان اسرائیل در کنگره مواجه خواهد شد. نامزدهای ریاست جمهوری حزب دموکرات ، این واقعیت ناگوار را بخوبی فهمیده اند و به این دلیل بود که جان کری در انتخابات 2004 ، بشدت تمایل داشت تا حمایت خود از اسرائیل را نشان دهد و نیز از این روست که هیلاری کلینتون هم امروزه کار مشابهی را انجام می دهد.
ادامه حمایت کامل ایالات متحده از سیاست های اسرائیل در قبال فلسطینیان ، هدف اصلی لابی اسرائیل است ، ولی جاه طلبی های لابی ، در اینجا متوقف نمی شود. لابی همچنین می خواهد امریکا کمک کند تا اسرائیل ، قدرت برتر منطقه خاورمیانه باشد. جای شگفتی نیست که دولت اسرائیل و گروههای حامی اسرائیل در ایالات متحده ، تلاش دارند تا خط مشی دولت بوش در قبال عراق ، سوریه ، ایران و نیز طرح بزرگ او برای تغییر خاورمیانه را شکل دهند.