گول بهار را نخورید
همین اول تکلیف چند واژه را معلوم کنیم بعد برویم سر اصل مطلب. ما که با کشاورزی سر و کار داریم به جای استفاده از واژههای استرس و شوک، تنش را به کار میبریم. تنش هم، هر گونه تغییر در عوامل طبیعی است که باعث کاهش یا از بین رفتن شرایط مطلوب رشد گیاه میشود.
عوامل تنشزا، تعادل هورمونی گیاه را به هم میریزند و از این راه به آن آسیب میزنند. تنش هم انواعی دارد مثل تنش رطوبتی، تنش سرمایی یا تنش نوری. یک وقتهایی مثل روزهای اسفند که دمای هوا زیاد بالا و پایین میشود، بعضی درختان دچار تنش دمایی میشوند و بیموقع شکوفه میدهند. کدام درختان؟ بیشتر آنهایی که بیمارند، آفت زدهاند یا از نظر تغذیهای ضعیفند. اینها به خاطر ضعفشان، احساس خطر میکنند و برای باقی ماندن نسلشان شروع میکنند به گلدهی. از نظر ما این کار خیلی جذاب است، ولی در اصل، این آخرین رمقهای درخت است و زمان واقعی گل و بار که بشود، این درخت دیگر توانی برای گلدهی ندارد. این همه گل گفتیم گل شنفتیم، گلِ حرف یادمان نرود. حرف این است، شاید کسی در نگاه اول بگوید چنین درختانی گول بهار را خوردهاند. خیال میکنند هوا که گرم شده بهار آمده ولی در اصل، کارشان از سر هوشمندی و برای بقاست. درخت کارش را خوب بلد است حیف که باغبان حواسش نبوده و گذاشته کار به اینجا بکشد تا بوده و بوده ضعیفی بوده است و ابتلا. برای همین هم حضرت امیر(ع) فرمودهاند: «فِی تَقَلُّبِ الْأَحْوَالِ عِلْمُ جَوَاهِرِ الرِّجَالِ؛ در تغییر و گردش حالات (بلندی، پستی، توانگری، تنگدستی، بیماری و تندرستی) گوهرهای مردان (عیب و هنر آنها) فهمیده شود.» [1]
1 ـ حکمت ۲۰۸ نهجالبلاغه
گفت و گو
