جای خالی محیط‌زیستی‌ها

بخشدار هرمز در پاسخ به این سوال که چرا زیرساخت‌های اولیه گردشگری و حفاظت از محیط‌زیست از جمله سرویس بهداشتی یا سطل‌های زباله در سطح جزیره وجود ندارد، گفت: بودجه کافی در اختیار نداریم و برای این منظور باید از افرادی که در اینجا کسب درآمد می‌کنند، مالیات و عوارض بگیریم. بخشدار جزیره هرمز در حالی موضوع دریافت عوارض از مردم محلی را مطرح می‌کند که به گفته امام جمعه موقت این جزیره، نیمی از مردم هرمز تحت پوشش کمیته امداد هستند. گلزاری به عنوان یکی از اعضای انجمن حافظان محیط زیست درباره موضوعات محیط زیستی هرمز به جام‌جم گفت: نزدیک به 15 سال از شناخته شدن هرمز به عنوان یک مقصد جذاب می‌گذرد و در این مدت حجم زیادی از خاک‌های رنگی و کانی‌های ارزشمند آن از دست رفته است؛ در همین مدت، حیات آهوی جبیر نیز بر اثر شکار به خطر افتاده و حالا هم به دلیل حل نشدن مشکل امحای زباله‌ها در جزیره، تعدادی از آنها کشته شده‌اند. به گفته امام جمعه موقت هرمز، در حال حاضر بار حراست از محیط‌زیست شکننده جزیره با ورود این تعداد گردشگر، بر عهده انجمن‌هایی است که توسط جوانان بومی راه‌اندازی شده که در تازه‌ترین اقدامشان با راه‌اندازی پویش برگرداندن خاک هرمز، سبب شده‌اند بسیاری از گردشگرانی که خاک نقره‌ای و دیگر خاک‌های رنگی جزیره را با خود برده بودند، آن را به جزیره برگردانند.
عضو شورای شهر هم در پاسخ به ضوابط محیط‌زیستی حاکم بر جزیره توضیح داد: اصلی‌ترین مانع در برابر توسعه و حفاظت از هرمز، دوپارگی مدیریت آن است. علاوه بر این در حوزه شهری نیز دو محدوده وجود دارد؛ محدوده درون شهری در اختیار شهرداری جزیره و محدوده بیرونی به منابع طبیعی واگذار شده است. به گفته محمدی، این یکپارچه نبودن هرگونه برنامه‌ریزی برای توسعه و مراقبت از محیط زیست جزیره را با دشواری مواجه می‌کند. بجز اینها، همان‌طور که این عضو شورای شهر خاطر نشان کرد، در جزیره نهادی که متولی محیط زیست و نیز گردشگری باشد وجود ندارد.