پیروزی قصه بر چهره

مدت‌ها قبل در دروه‌ای که محصولات تلویزیونی به ویژه در عرصه سریال‌سازی در حد درجه یک تولید می‌شد، گرسوهی از هنرمندان حرفه‌ای برای تولید این قبیل آثار با تلویزیون همکاری می‌کردند اما به دلیل برخی عدم وفاداری‌ها و پایبند نبودن به قراردادهای کاری، مالی و اخلاقی ، جماعتی از هنرمندان حرفه‌ای از تلویزیون رفتند و در جایی مثل شبکه نمایش خانگی مشغول فعالیت شدند.
این کوتاهی در نگهداشتن آنها برای تولید آثار خوب نشان دهنده کج سلیقگی بعضی از مدیران تلویزیون است. در زمان غیبت حرفه‌ای‌ها، گروه‌هایی وارد حوزه سریال سازی شدند که عمدتا از نظر سطح کار حرفه‌ای در رده متوسط‌ها قرار می‌گرفتند. با حضور این افراد سریال‌هایی در تلویزیون ساخته شد که نتوانست از حد متوسط فراتر برود.
در میانه ساخت این آثار، اخیرا هنرمندانی با تمرکز حرفه ای و استفاده از عوامل کارآمد توانستند مجموعه‌ای بسازند که از نظر سوژه جدید، فیلمنامه منسجم و پخته، بازی‌های مثال‌زدنی و کارگردانی حرفه‌ای، مخاطبان سیما را با تلویزیون آشتی دهند. بانوی عمارت نام مجموعه‌ای است که به دلیل امتیازهای فراوانش توانست مخاطبان انبوه را پای تلویزیون بنشاند. تولید بانوی عمارت نشان می‌دهد تلویزیون چنانچه بخواهد، به رغم کمبود منابع مالی می‌تواند با دعوت از حرفه‌ای‌ها همچنان بانوی عمارت‌ها بسازد. در کنار بانوی عمارت سریال‌هایی در حال پخش بوده و هستند که متاسفانه هیچ یک نتوانسته اند به دلیل ضعف‌های فراوانی که دارند به اندازه بانوی عمارت بدرخشند. یکی از امتیازات مهم بانوی عمارت استفاده از بازیگرانی است که دست بر قضا، به رغم چهره نبودن از هنرمندان کارکشته عرصه هنر هستند. بسیاری از این هنرمندان سال‌های طولانی روی صحنه‌های تئاتر درخشیده‌اند و به همین دلیل بیشتر آنان نابازیگر نبودند بلکه بازیگرانی هستند که کمتر در مقابل دوربین ظاهر شده‌اند و بانوی عمارت این فضا و امکان را فراهم کرد تا بتوانند توانایی‌ها و قابلیت‌های خود را به نمایش بگذارند و اینان نیز با موفقیت این مسیر را به انجام رسانده اند. بانوی عمارت همین قدر که توانسته نظر اغلب مخاطبان و حتی منتقدان را به سوی خود جلب کند، جای قدردانی دارد.
چنین اســــــــــــــتقبالی نشان دهنده این است که تلویزیون باز هم می‌تواند روزهای خوب نشستن مردم پای جعبه جادو و تماشای سریال‌های خوب و درجه یک کشور را تکرار کند.

جبار آذین
منتقد