عاشق کار رادیو بودیم

البته تا به امروز برنامه‌سازان زیادی در این عرصه زحمت کشیده اند و به قول معروف در این عرصه مویی سپید کرده‌اند. علی‌اصغر فوادیان یکی از این افراد است که سال 1363 وارد رادیو شد و بعد از انجام مقدمات لازم توانست همکاری خود را به عنوان گزارشگر با این رسانه آغاز کند. او در کارنامه کاری خود تجربیات متعدد دیگری در زمینه تولید برنامه‌های رادیویی و مدیریت بخش‌های مختلف این رسانه را نیز دارد.
حرکت به سمت تکنیک‌های تولید برنامه‌های رادیویی کوتاه
علی‌اصغر فوادیان، پیشکسوت رادیو درخصوص نقش رادیو در میان رسانه‌های نوین و افزایش مخاطبان این رسانه گفت: در زمان‌های گذشته وقتی افراد از خواب بیدار می‌شدند، در اولین اقدام گیرنده رادیو را روشن کرده و به برنامه‌های آن گوش می‌دادند. اما اکنون شرایط کمی متفاوت از زمان گذشته است و ما باید از ابزارهای موجود نهایت استفاده را داشته باشیم؛ زیرا عمده مخاطبان امروزی رادیو در حرکت هستند و باید از این ظرفیت بیشترین استفاده را ببریم. در حقیقت این به آن معناست که سبک‌های تولید برنامه نیز باید به نحوی باشد که ماهیت تحرک‌پذیری مخاطبان به نحوه فزاینده‌ای مد نظر قرار بگیرد تا همخوانی بیشتری با موقعیت مخاطب ایجاد شود. مثلا اگر مخاطبی15 دقیقه سوار بر اتوبوس در حال گوش کردن به برنامه‌های رادیوست، برنامه به گونه‌ای باشد که وقتی مخاطب پیاده شد، بیشترین بهره‌برداری را از محتوای آن داشته باشد. به عبارتی حرکت برنامه‌سازی باید در راستای تولید برنامه‌های کوتاه قرار بگیرد و باید به این حقیقت برسیم که برای مخاطب در حرکت چگونه برنامه‌ای تهیه کنیم. از سویی نیز باید توجه کرد اگر در این مسیر گام‌های موثر برداشته نشود، نتایج دلخواه آن طور که مد نظر است محقق نمی‌شود. رادیو اساسا رسانه‌ای گرم و سهل‌الوصول است و می‌توان از این مزیت برای ارتقای برنامه‌ها و افزایش مخاطبان استفاده کرد.

گزارشگران رادیو ظرفیت مجری شدن را دارند
وی با اشاره به نقش گزارشگران در تولید برنامه‌های رادیویی افزود: صدای بسیار خوب مانند موسیقی زیباست. به نحوی که اگر کسی صدای زیبایی را از رادیو بشنود، ناخودآگاه صدای گیرنده خود را افزایش می‌دهد و عمیقا به آن صدا گوش می‌دهد. در این میان گزارشگر نقش بسیار مهم‌تری نیز می‌تواند داشته باشد. زیرا مثلا اگر او قصد تهیه گزارش توصیفی از اتفاق یا رویدادی را دارد، باید حادثه را به نحوی ترسیم کند که شنونده به خاطر گزارش بسیار خوب گزارشگر، خود را واقعا در موقعیت حادثه احساس کند. مسلما برای به وجود آوردن این پدیده باید صدا و بیان گزارشگر آنقدر خوب، گیرا و رسا باشد که قدرت تصویر‌سازی مخاطب را در ذهن او ایجاد کند. نقش گزارشگران رادیو به گونه‌ای است که آنها باید فن بداهه‌گویی، قدرت توصیف بالا و درست صحبت کردن را بلد باشند. این توانایی‌ها آنچنان است که به صورت بالقوه گزارشگران، مجریان توانمندی هم می‌توانند باشند. همچنین صرف نظر از اهمیت گزارشگران باید به بخش نویسندگی در رادیو نیز توجه ویژه نمود و با حمایت شایسته از این بخش مهم می‌توان به نتایج بسیار خوب و افزایش غنای برنامه‌ها امیدوار بود.

عاشق کار رادیو بودیم
وی درخصوص همگرایی و انسجام رادیو در ادوار مختلف مدیریتی گفت: تنها چیزی که رادیو را همیشه پیوسته نگه می‌دارد عشق و علاقه به این رسانه است. من به خاطر دارم که در همان اوایل شروع کار و فعالیت در رادیو، کشور با مقوله جنگ، موشک باران، انفجار در نقاط مختلف و موارد دیگر روبه‌رو بود. به همین خاطر ما در آن زمان بیشترین وقت خود را در رادیو سپری می‌کردیم و این رسانه به تعبیری خانواده دوم ما بود. یادم می‌آید در شرایط خاص آن زمان، میزان دریافتی و حقوق برایم مهم نبود و حتی یکبار هم به بخش مالی برای بررسی میزان حقوق مراجعه نکردم. چون ما عاشق کار و اطلاع‌رسانی از طریق رادیو بودیم و اگر این عشق کمرنگ بشود شاید اتفاقات بدی برای این رسانه بیفتد.
البته در شرایط فعلی که دکتر شاه‌آبادی معاون فعلی صدا هستند می‌توان به خوبی حس کرد که ایشان ظرفیت بالایی برای افزایش انسجام در رادیو دارند. هر چند که در گذشته فراز و فرودهای بسیاری در حوزه مدیریتی رادیو شاهد بوده‌ایم اما دکتر شاه‌آبادی مانند دکتر خجسته، معاون اسبق صدا تمایل دارد اتفاقات بسیار خوبی در رادیو روی دهد.حضور ایشان بسیار پر قوت خواهد بود و امیدوارم از با تجربه‌ها بیشتر استفاده کنند. دررسانه رادیو و مقوله ورزش عنوان بازنشستگی خنده دار و کاملا بی‌معناست و حتما باید بازنگری‌های لازم صورت گیرد.

یک هدیه از مخاطبان، بهترین خاطره من بود
فوادیان، ضمن بیان خاطرات متعدد گذشته خود در رادیو گفت: زمانی که تیم ملی فوتبال کشورمان برای نخستین بار بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به جام جهانی صعود کرد، یکی از بهترین خاطره‌ها را برایم رقم زد.وقتی تیم ملی صعود کرد میکروفن را بین مردم بردم و آنها با اقبال بسیار زیاد و مشتاقانه شادی خود را فریاد می‌زدند. اما بهترین خاطره من سال 72 اتفاق افتاد. در آن سال‌ها حدود 50 روز به مکه مشرف شده بودم و بعد از بازگشت برای تهیه گزارش به پارک لاله - که یکی از مکان‌های همیشگی تهیه گزارش بود - رفتم. آنجا همیشه عده‌ای در حال ورزش بودند و در اقدامی خود جوش یک ظرف کریستال بسیار زیبا را به عنوان هدیه به بنده دادند. خاطره آن روز بهترین اتفاق کاری‌ام بود که هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم.

جشنواره بین‌المللی رادیو، فرصتی برای افزایش رقابت بین برنامه‌سازان
فوادیان با اشاره به برگزاری ادوار مختلف جشنواره بین‌المللی رادیو افزود: اگر دقت کرده باشید تیم ملی قدرتمند، محصول یک لیگ تواناست و تا زمانی که لیگ حرفه‌ای وجود نداشته باشد نمی‌توان انتظار داشت که نتایج مناسبی در صحنه بین‌المللی به دست آید. به تعبیری، اصلی‌ترین و مهم‌ترین خروجی‌ای که از جشنواره بین‌المللی رادیو می‌توان گرفت، آنتن قدرتمند و پرمحتوای رادیو باید باشد. اگر جشنواره بتواند تاثیر مهم و مثبتی بر روی آنتن داشته باشد یقینا مجموع اقدامات مفید واقع شده است. برای رسیدن به سطح مورد نظر باید رقابت‌ها را بین برنامه‌سازان در برنامه‌های رادیویی افزایش دهیم. مثلا اگر دو تیم برنامه‌ساز که در حال تولید برنامه صبحگاهی هستند باید حس رقابت سازنده ایجاد شود تا با توان رقابت و رفاقت بالا بتوانند خروجی مناسب را به دست آورند.

در آسیا اول هستیم
وی با اشاره به افزایش غنای جشنواره بین‌المللی رادیو و همچنین حضور برنامه‌سازان خارجی گفت: به لحاظ محتوا و تکنیک‌های برنامه‌سازی و آشنا کردن تهیه کنندگان با سبک‌ها و موسیقی‌های متداول همچنین توجه بیشتر به متن‌های قوی می‌توان تاثیر مفیدی بر سطح و ارتقای جشنواره بین‌المللی رادیو ایجاد کرد. به عقیده بنده برنامه‌سازان داخلی به مراتب عملکرد بهتر و شایسته‌تری نسبت به برنامه‌سازان خارجی که در ادوار مختلف به جشنواره بین‌المللی رادیو دعوت شده‌اند از خود نشان داده‌اند به همراه دارند. هر چند تفاوت‌هایی در انتخاب موسیقی و متن وجود دارد، اما در همین خصوص نظر بنده این است که در برنامه‌سازی رادیویی حرف اول را در آسیا می‌زنیم.