تمنای توجه

اگر آنها صاحب نگاه باشند و عمق داشته باشند و هویت فرهنگی خودمان را رصد کنند چه پیش از اسلام و چه پس از آن و حتی در دوره مدرن می‌بینند ما خودمان خیلی شاخص و نماد داریم که می‌توانند حداقل به این موارد اظهار تفاخر کنند.

حتی می‌توانند به‌واسطه دنبال‌کننده‌هایی که در فضای مجازی دارند به نوعی در معرفی این نمادها کمک‌کننده باشند، اما این افراد نه‌تنها هیچ آگاهی نسبت به این نمادهای هویتی ندارند، بلکه با جهل به نمادهایی مثل درخت کاج کریسمس اظهار تفاخر می‌کنند.

هر چند بحث جنون توجه در این افراد را شاید بتوان در بحث روان‌شناسی تحلیل کرد، اما شاخه‌هایی از آن هم مربوط به حوزه جامعه‌شناسی فرهنگی است. تفاخر و تمنای توجه صرفا محدود به جامعه ایرانی نیست، اما نکته در این است که در اغلب جوامع امروزی این تفاخر به‌واسطه ایده‌های خلاقانه و هویت‌های بومی آن جوامع و البته شاخص‌های هنری یا علمی سنجیده می‌شود نه نمایشخانه‌های مجلل و خودروهای گرانقیمت. هویت در جوامعی که عقل‌گرا و منطقی هستند از طریق نمادهای شخصیتی خودش را نشان می‌دهد؛ اما متاسفانه در جوامعی که دچار ناهنجاری‌های بسیاری است افراد از راه‌های دیگری سعی در مطرح کردن خودشان دارند. افراد عادی با نمایش سفرهای تجملاتی و خارجی خود سعی در متفاوت بودن دارند و برخی دیگر از طریق نمایش سبک زندگی غربی خودشان؛ در این میان هنرمندان و سلبریتی‌ها برای جا نماندن از این قافله حتی نوع دیگری از این حس متفاوت بودن را به نمایش می‌گذارند به این مفهوم که به جای مطالعه و خواندن کتاب، تصاویری از کتابخانه‌های فاخر خود را منتشر می‌کنند؛ یعنی در همین نمایش روزمره زندگی هم شاهد تفاخر به داشته‌هایی دارند که دیگران و همقطارانشان نمی‌توانند داشته باشند!

محمد حیدر‌پور

جامعه‌شناس