کتابخانه من/1

بهانه‌هایی برای زندگی

کتاب‌خواندن بهانه می‌خواهد کما این‌که کتاب‌نخواندن. مثلا دوست عزیزی چند روز قبل می‌گفت، رفته است در کتابفروشی و کتابی به نسبت قطور برداشته و تورقی کرده و از آن خوشش آمده و تصمیم گرفته آن را بخرد، اما وقتی قیمتش را دیده است، به این نتیجه رسیده فعلا باید در حسرت خواندن آن کتاب بماند.
کد خبر: ۱۱۷۸۱۲۵

یا دوست دیگری تعریف می‌کرد برای پیدا کردن کتابی که از درون یک مقاله مطبوعاتی اسمش را خوانده و به آن علاقه‌مند شده است دوروزی را در ضلع غربی میدان انقلاب و پاساژ معروف فروش کتاب‌های دست‌دومش گشته است. بهانه‌های ما برای کتاب‌نخواندن کم نیستند، اما بهانه ما برای کتاب‌خواندن چه؟ «کتابخانه من» تلاشی است برای کشف همین بهانه‌ها برای خواندن. فرصتی برای این‌که به این فکر کنیم چه چیزی در یک کتاب باید باشد که ما را به خواندنش مشتاق کند و برای پاسخ به این پرسش چیزی بهتر از خود کتاب به ما پاسخ نمی‌دهد. اگر مشتاق خوانش داستان‌های قطور و بلند هستید این هفته یک پیشنهاد داغ و تازه برای شما داریم. رمانی با عنوان «پل» نوشته آراز بارسقیان و غلامحسین دولت‌آبادی که نشر اسم همین چند روز قبل آن را روانه بازار کرده است. پل رمان قطوری است و بگذارید از همین ابتدا به شما بگویم رمانی نیست که در خیابان و تاکسی و مترو بشود خواند. باید سر صبر و تامل ورقش زد و به همه جزئیاتش توجه کرد. نویسنده‌های این کتاب دو دوست قدیمی و جوان هستند و این رمان نیز از دل فعالیت‌های مشترک این دو خلق شده است. چرا باید پل را خواند؟ پل داستان امروز همه ماست و تضادهایی که با هم داریم. آدم‌هایی که در مختصات یک شهر زندگی می‌کنند و هرچه تلاش می‌کنند نمی‌توانند وجه مشترکی در این زیست جغرافیایی با هم داشته باشند، سرگشته‌اند. می‌دوند اما به مقصد معینی نمی‌رسند.

حالا اگر حوصله خواندن رمان قطوری مانند پل را هنوز ندارید و مثلا دوست دارید کتابی سبک در دست بگیرید، یک ترجمه ساده و روان از نویسنده‌ای شناخته شده برای ایرانی‌ها هم در هفته گذشته منتشر شده، نشر مروارید ترجمه‌ای از تازه‌ترین اثر داستانی خالد حسینی نویسنده نامدار افغانستانی را با عنوان «دعای دریا» منتشر کرده که شاید به احترام ناشر آن در میان چند ترجمه دیگر این اثر، قابل رجوع‌تر باشد. دعای دریا اثری است داستانی و البته بشدت عاطفی. نویسنده آن را با الهام از ماجرای آیلان، کودک مهاجر سوریه‌ای نوشته است. کودکی که جسد وی در ساحل منطقه بدروم در ترکیه پیدا شد. او در مصاحبه‌ای درباره این اثر عنوان کرده که تلاش می‌کند با این داستان وجدان خوابیده در تمدن غرب را بیدار کند. او برای این کار روایتش را با زبانی مختصر و ویران‌کننده و از جانب پدری که پسرش را با قایق از سوریه خارج کرده، روایت می‌کند، پدری که در واگویه‌های خود مدام دعا می‌کند آب‌های دریا، فرزندش را ایمن نگه دارد.

قفسه کتابخانه مان را تا هفته آینده با این دو اثر پر می‌کنیم به امید کشف و درک لحظه‌ها و بهانه‌هایی بهتر برای زندگی.

حمید نورشمسی

روزنامه‌نگار

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها