چرا اسباب بازی نداریم؟

یکم: دست‌اندرکاران حوزه اسباب بازی معتقدند این حوزه احتیاج به یک متولی قوی دارد تا مورد حمایت قرار گیرد و از زیر سایه اتحادیه‌های دیگر (خرازها و پلاستیکی‌ها) بیرون کشیده شود. هماهنگی بین همه دست‌اندرکاران صنعت از تولیدکننده تا فروش بخصوص در کنار هم قرار گرفتن تولیدکننده و واردکننده، از دیگر الزامات این حوزه به شمار می‌رود. با توجه به این‌که این حوزه بیش از 400 فروشگاه عرضه کالا دارد،طبق قانون باید اتحادیه داشته باشد.

دوم: نبود آمار دقیق در زمینه مخاطبان، اعم از تعداد تیراژ مورد استفاده در کشور بخصوص محصولات پرفروش، یکی از گره‌های سرمایه‌گذاری است. همچنین آمار دقیق از تعداد تولیدکننده‌ها، فروشنده‌ها و اشتغال در این حوزه موجود نیست. این در حالی است که واردکنندگان اسباب بازی معتقدند اگر کالای خوب و قابل رقابت تولید شود، فروشنده به‌دنبال آن می‌آید.

سوم: تعرفه اسباب بازی در گمرکات 26 درصد است که در گذشته 55 درصد بود و تعرفه قطعات اسباب‌بازی که رونق بازار کار و تولید را در‌پی دارد 10درصد است. ارزش واردات اسباب‌بازی که در سال 94 حدود 48 میلیون دلار بود، در سال 95 به بیش از 86 میلیون دلار افزایش یافته است.

چهارم: وجود 12 هزار واردکننده اسباب بازی و ورود 200 میلیون دلاری آن (با احتساب واردات قاچاق) تنها در یک سال خبر از یک گردش مالی بزرگ در اقتصاد کشور را می‌دهد و این بسیار قابل تامل است. صنعتی که بخش مهمی از آن فرهنگی و بخشی تجاری محسوب می‌شود. تولید کنندگان داخلی معتقدند با کارگر، شهرداری، مالیات و ... در جنگ هستند، چرا که ساخت اسباب‌بازی نفربر است و این موضوع سبب افزایش مالیات می‌شود در صورتی که در تعداد فروش تاثیری ندارد.

پنجم:اسباب بازی یک مورد مهم در انتقال فرهنگ محسوب می‌شود و از هر منطقه‌ای که وارد شود همراه با خود فرهنگ خاستگاه این اسباب بازی هم وارد می‌شود. اسباب بازی‌های وارداتی یا تقلیدی کم کم روی ذوق و سلیقه و هنجارهای کودکان ایرانی تاثیر می‌گذارد همین است که حمایت نکردن از تولید کننده داخلی مانع مهمی برای افزایش تولید است. نداشتن برنامه تولید برای صادرات، تولید بدون طراحی و زیرساخت‌های آکادمیک هم از جمله مشکلاتی است که باید برطرف شوند. می‌توان با معرفی یک چهره قهرمانانه واقعی یا خیالی و حمایت رسانه‌ای و تبلیغاتی بازار خرید را با کمترین ریسک رونق داد، چرا که با این روش این عروسک‌ها و اسباب بازی‌ها قبل از رسیدن به مرحله تولید از قبل با داستان، پویانمایی، فیلم و بازی‌های رایانه‌ای برای کودکان ایرانی،آشنا، جذاب و دوست داشتنی می‌شوند.