خشکی چشم بدون کاهش کیفیت زندگی

خشکی چشم یکی از رایج‌ترین بیماری‌های چشم است به طوری که از هر پنج تا ده نفر یکی از این بیماری رنج می‌برد. اشک از سه لایه آب، چربی و ماده‌ای لعابی تشکیل شده که برای مرطوب نگه داشتن و محافظت از سطح چشم ضروری است و کاهش کمیت یا کیفیت لایه اشکی می‌تواند گستره‌ای از علائم خفیف تا شدید را پدید آورد.

در پاره‌ای از موارد، دلیل خشکی چشم بیماری‌های مشخصی مانند تیروئید، بیماری‌های روماتیسمی مانند شوگرن و آرتریت روماتوئید یا مصرف برخی داروهای خاص نظیر داروهای سرماخوردگی و ضدفشار خون است، اما در بیشتر موارد علت مشخصی یافت نمی‌شود.

موارد شدید بیماری می‌تواند به افسردگی، تغییر شغل یا دوری جستن از فعالیت‌های مورد علاقه همچون رانندگی یا مطالعه منجر شود.

با برخی تغییرات ساده در سبک زندگی می‌توان به کاهش علائم و کنترل بیماری کمک شایانی کرد. پرهیز از سیگار کشیدن و دود سیگار، استفاده از بخور برای مرطوب کردن فضای خانه در زمستان، استراحت دادن به چشم‌ها (هر 20دقیقه) حین مطالعه یا کار با رایانه، اجتناب از باد مستقیم کولر و پنکه، استفاده از عینک (آفتابی یا طبی) در فضاهای پر گرد و غبار، کمپرس گرم و شست‌وشوی لبه پلک‌ها با شامپو بچه و مصرف غذاهای حاوی اسیدهای چرب امگا3 مانند ماهی سالمون و تخم کتان توصیه‌هایی است که می‌تواند به بهبود خشکی چشم کمک کند.

در موارد شدیدتر، مشورت با چشم‌پزشک جهت بررسی و گزینش درمان‌های دارویی یا جراحی مناسب ضروری است.

دکتر پاشا انوری

جراح و متخصص چشم