تروریسم و رسانه

با وقوع حادثه 11 سپتامبر که بی شک تجلی آسیب پذیری دولتها در قرن جدید بود، تروریسم به یکی از مهمترین مسائل جاری سیاست بین الملل تبدیل شد.

کد خبر: ۱۱۷۶۹۳

پررنگ شدن اهمیت تروریسم و ورود مباحث مربوط به آن به بحث روزمره مردم در سراسر جهان دلیلی عمده دارد: غولهای رسانه ای (Mass Medias).
بررسی سیاست در دنیای امروز چه در عرصه داخلی و چه بین المللی بدون در نظر گرفتن تاثیر رسانه ، کاری است عبث.
در دنیایی که دموکراسی به عنوان یکی از بزرگترین ارزشهای سیاسی در سراسر دنیا مطرح شده و خود را دیر یا زود به تک تک کشورهای دنیا دیکته کرده و می کند، اهمیت افکار تک تک انسان ها بیش از پیش خود را نشان می دهد.
رسانه در این میان نقش شکل دهی به افکار را در بالاترین درجه خود ایفا می کند. درباره اهمیت نقش رسانه همین بس که به عقیده بسیاری از کارشناسان ، ایالات متحده در جنگ با ویتنام از رسانه های گروهی شکست خورد، نه از ویت کنگها.
درباره تروریسم نقش رسانه ها از دو جهت قابل بررسی است ، نیاز تروریسم به رسانه و مقابله با تروریسم به کمک رسانه.
در این میان ، توجه به یک نکته اهمیت دارد که نیت کنترل کنندگان این رسانه ها در جهت دهی به افکار عمومی بسیار تعیین کننده است. با در نظر گرفتن این مساله که ایالات متحده مهمترین غولهای رسانه ای را تحت کنترل دارد، حدس بقیه ماجرا چندان سخت نیست.
در سالهای اخیر، پوشش خبری درباره تروریسم و اقدامات تروریستی ، شدیدا تحت تاثیر سیاست های رهبران کاخ سفید بوده است.
هالیوود نیز به عنوان مهمترین و پرمخاطب ترین مرکز تولید انواع فیلم غالبا در جهت منافع کاخ سفید قدم برداشته و موارد نقض این مساله در حد استثنا بوده است.
در اینجا ضروری به نظر می رسد که به برخی محصولات هالیوود که طی چند سال گذشته با استقبال فراوان روبه رو شده ، اشاره کنیم.
این فیلمهای سینمایی در اکثر نقاط جهان به نمایش درآمده و حس همدردی بیننده را به بهترین وجه تحریک می کند. در این فیلمها اقدامات تروریستی و فجایعی که ممکن است به بار آید به بهترین نحو ممکن (و البته در حد لزوم با چاشنی اغراق) به نمایش درآمده است و البته پس از مشاهده این قبیل فیلمها سوالی که هر بیننده را به خود مشغول می کند، این است که اگر واقعا چنین فاجعه ای محتمل است ، چاره چیست.
با مطرح شدن این سوال ، فیلمهای بعدی به بازار عرضه می شود که در آن دولت امریکا در نقش منجی جهان به مبارزه با تروریست های جنایتکار پرداخته و سربازان امریکایی با پرداخت هزینه های فراوان مادی و جانی و با ایثار و فداکاری همه مردم جهان را نجات می دهند.
البته سیاستمداران امریکا کودکان و نوجوانان را نیز از یاد نبرده اند. شرکتهای ساخت بازیهای رایانه ای انواع بازیهای استراتژیک را به بازار عرضه می کنند که در آن یک یا چند سرباز امریکایی با شجاعت تمام لشکری از تروریست ها را نابود می کنند و عرضه این فیلمها و بازیها با اقدامات تجاوزکارانه امریکا همزمان می شود.
فیلمهایی چون مسکن شیطان ، ماموریت غیرممکن 2، هواپیمای رئیس جمهور، تاکسیدو، تیر شکسته و بازیهایی چون نابود کردن تروریست ها، آه سایه ، نیروهای دلتا و... از قبیل فیلمهای هدایت شده است.
تعداد بسیاری از این بازیهای رایانه ای که مقطع سنی نوجوان ، جوان و حتی بزرگسال را پوشش می دهند به بهترین وجه ممکن در جهت اهداف تجاوز کارانه امریکا طراحی شده است . مخاطب این بازیها پس از شروع بازی به نوعی با نظامیان امریکایی احساس همدردی می کند و از آن جهت که خود در قالب یکی از آنها به مبارزه با تروریست ها مشغول شده ، تصمیم هایی را که از سوی سیاستمداران و ژنرال های ارتش امریکا اتخاذ می شود به صلاح و هوشمندانه تلقی کرده و کسانی را که از طرف ارتش امریکا مورد حمله قرار می گیرند بحق شایسته نابودی می بیند.
به این وسیله غولهای رسانه ای امریکا به طور نامحسوس و در قالب محصولات فرهنگی و سرگرم کننده ، تصویری مجازی از تروریسم و گروههای تروریستی تصویر کرده و پس از آن نوعی مسوولیت مبارزه با آن را از سوی دولت امریکا بر شانه مخاطبان خود می گذارند. از این طریق این رسانه ها زمینه ذهنی لازم را برای اعمال سیاست های خشونت طلبانه امریکا فراهم می کنند.
در نهایت رسانه های امریکایی با زیرکی نمونه اقدامات تجاوزکارانه خود را در قالب فیلم و بازیهای رایانه ای به تصویر می کشند.
بدین ترتیب با توسل به اقدامات تجاوزکارانه بعدی ، مخاطبان همیشگی این رسانه ها نه تنها اقدامات تجاوزکارانه و ژستهای پلیس بین المللی امریکا را ناعادلانه تلقی نمی کنند بلکه ناخودآگاه آن را اقدامی شایسته و در جهت حفظ امنیت جهان به حساب می آورند.