یادداشت
چقدر حقوق میگیری؟
چقدر حقوق میگیری؟ شاید این پرسش به مذاق مردم عادی خوش نیاید و از پاسخ به آن طفره بروند، اما بیشک مقامات و مسؤولان لازم است پیش از طرح این سؤال به آن پاسخ دهند، چراکه اینجا جای درنگ نیست. یک تفاوت بزرگ میان کارمندان و مدیران وجود دارد. فاصله حقوق کارمندان و مدیران بسیار زیاد است؛ به همین دلیل مدیران از اطلاعات حقوقی خود امتناع میکنند.
طبق ماده 29 برنامه ششم توسعه دولت موظف بود تا پایان سال 1396 نسبت به ایجاد و انتشار سامانه حقوق و دستمزد مدیران دولتی اقدام کند اما اکنون هفت ماه از اجرای این قانون میگذرد و همچنان حقوق مدیران شفاف نیست.
یک ضربالمثل است که میگوید: «از این ستون به آن ستون فرج است». این مصداق بارز مدیران دولتی است تا کسی از حقوقهایشان سردرنیاورد. شاید اگر اسفندماه سال گذشته سامانه حقوق و دستمزد مدیران دولتی در دسترس عموم قرار میگرفت مردم راحتتر میپذیرفتند اما در شرایط فعلی که وضعیت اقتصادی خانوارها بحرانی شده و قدرت خریدشان بسیار پایین آمده قبول دریافت حقوق 10 تا 20 میلیون تومانی برای یک مدیر سخت است.
در طول چند دهه گذشته همه مدیرانی که سرکار آمدند دم از شفافیت زدند و این بحث در 30سال اخیر دستخوش تبلیغات انتخاباتی و جناحهای سیاسی شد اما هیچکدام از دولتها به طور شفاف در مورد وعدههایی که دادند عمل نکردند. حتی قوانینی که به آنها تکلیف شد را پشت گوش انداختند و هر سال به جای اینکه گزارشی از دبیرخانه دولت مبنی بر اقدامات انجام شده برای اجرای قانون برنامههای توسعه و افق 1404 بیرون بیاید، وعدههای جدید و اظهار آرامش اوضاع داده میشود.
همه کشورهای پیشرفته از ابتدا عنوان پیشرفته را بر پیشانیشان نداشتند اما با اجرای قوانین شفاف، توسعه خود را در این مسیر تعریف کردند. مسیری که میتواند میزان کار مفید کارمندان را نشان دهد و بر همان اساس حقوقشان را دریافت کنند اما ظاهراً با این اتفاق فاصله زیادی داریم.با یک گل بهار نمیشود. اگر میخواهیم ایرانی پیشرفته داشته باشیم ابتدا باید به وعدههایمان عمل کنیم و بعد شفافیت را در همه سطوح انجام دهیم.
گفت و گو
