راست‌قامت

آسیب عضله پشت ساق

یکی از شایع‌ترین آسیب‌ها هنگام دویدن، کشیدگی و پارگی عضله پشت ساق است. آسیب این عضله به دو علت شایع است، اول جذب و خنثی کردن ضربه‌های وارد از زمین هنگام فرود آمدن مکرر هنگام دویدن و دوم کمک به حرکت دادن ما به طرف جلو برای برداشتن گام بلند بعدی. هنگام دویدن به طور میانگین هزار گام بلند در یک کیلومتر برداشته می‌شود.

کد خبر: ۱۱۶۶۴۲۰

هر ضعفی در مجموعه عضلات پشت ساق یا هر بخش دیگری در اندام تحتانی و لگن، الگوی طبیعی دویدن ما را تغییر می‌دهد. هرگونه عدم توازن عضلانی در این زنجیره حرکتی یعنی نواحی بالا و پایین عضلات ساق پا می‌تواند باعث افزایش فشار روی این عضلات شده و آسیب، کشیدگی یا پارگی آنها را در پی داشته‌باشد.

اگر عضلات بالا و پایین ساق که به طور اختصاصی برای تأمین ثبات زانو و مچ طراحی شده‌اند، نتوانند وظیفه محوله را به نحو مطلوب انجام دهند، عضله پشت ساق سعی در کنترل و ایجاد ثبات در این مفاصل خواهد کرد و نقشش تغییر می‌کند. از آنجا که این عضلات برای این وظیفه طراحی نشده‌اند تحت فشار بیش از حد قرار گرفته، بیش از توانشان کار کرده و آسیب می‌بینند.

نبود آمادگی جسمانی و کم بودن انعطاف بدنی یکی دیگر از علل بروز کشیدگی و آسیب عضله پشت ساق است که نرمش روزانه و گرم کردن قبل از دویدن می‌تواند راهکار مناسبی برای پیشگیری از آن باشد، خصوصا که با بالا رفتن سن، میزان انعطاف‌پذیری عضلات کم می‌شود و خطر بروز التهاب، کشیدگی و پارگی در این عضلات افزایش می‌یابد. سرد کردن با کشش دادن این عضله بعد از فعالیت‌های ورزشی می‌تواند باعث حفظ انعطاف‌پذیری عضله شود.

یادگیری تمرینات درمانی فیزیوتراپی با مشاوره‌ای چند دقیقه‌ای با یک فیزیوتراپیست راهکار مناسبی برای کاهش خطر این آسیب‌ها در راه رفتن سریع و بالا و پایین رفتن از پله است. فراموش نکنید کم‌آبی بدن باعث کاهش جریان خون در عضلات و کاهش انعطاف‌پذیری و تحمل آنها می‌شود و اختلال در عملکرد طبیعی و آسیب آنها را در پی خواهد داشت. بنابراین روزانه آب کافی بنوشید. کفش مناسب با کفی ارتجاعی و ارتفاع پاشنه مناسب که کاملا پا را دربر بگیرد و پوشیدن جوراب‌های بلند برای محافظت از عضلات ساق موارد مهمی برای پیشگیری از این آسیب‌ها به شمار می‌رود.