معاون وزیر بهداشت:
کم میخورم گرد میخوابم !
رادیوییها نگاهشان به دنیا یک جور دیگر است، بخصوص آنها که سالهای زیادی در این رسانه کار کردهاند.رادیوییها در یک اتاق اکوستیک روی یک صندلی مقابل یک میکرفون مینشینند و حرف میزنند. ابزار کارشان فقط صداست و تخیلی بسیار قوی. آنها ذهنیات خود را با صدا برای شنوندگان تصویری میکنند و چون همه هم و غمشان این است که تصویری زیبا و پر انرژی بسازند، به مرور ذهنشان هم زیبا میشود. شاید برای همین است که نگاهشان به دنیا، مثبتتر است و از ورای همه سختیها و چالشها تلاش میکنند روزنهای به امید باز کنند و این روزنه را به دریچه و پنجره تبدیل کنند. شاید برای داشتن همین ذهن زیباست که وقتی به استاد داوود حیدری پیشکسوت رادیو که سالهاست گویندگی برنامههای فاخری مانند راه شب را به عهده دارد، تلفن میزنم با ذهنی کاملا هوشیار به سوالاتم جواب میدهد و نگاهی جانبه و کاملی به اتفاقات اجتماعی که این روزها خصوصیتهای فردی را متاثرکرده، دارد.حیدری نقاشی هم میکشد، خط هم مینویسد و گاهی خط و نقاشی را با هم قاطی میکند و به اصطلاح خودش تابلوهایی به نام «خطاشی» پدید میآورد.
عموم مخاطبان رادیو این گوینده را با برنامههای طنز میشناسند. او سالهاست با گویندگان قدیمی مانند جاویدنیا همکار است و گاهی هم به برنامه رادیو شب به تهیهکنندگی منصور ضابطیان میآید و بخشی از برنامه را اجرا میکند یا با آن صدای زیبایش قصهای کوتاه را میخواند و شب آرامی را برای بینندههای این برنامه رقم میزند. خودش درباره برنامه رادیوشب میگوید: «برنامه غنی و خوبی است و هر زمان که برای اجرا دعوتم میکنند حتما موافقت میکنم چون خودم اینگونه برنامهها را دوست دارم. برنامههایی آرام که مردم را دعوت به آرامش کرده و ذهنشان را آگاه میکنند»
شرایط جامعه سخت شده است. این را بیشتر مردم میگویند حتی آنها که شرایط بهتری دارند و به اصطلاح دستشان به دهانشان میرسد.به حیدری که تلفن میکنم و جویای احوالش میشوم، میگوید: قاعدتا نباید در این اوضاع و احوال حالم خوب باشد !
اما راستش را بخواهید حرفش را تایید نمیکنم و میگویم: انگار حال بد از حال خوب بیشتر مسری است! مصداق همان ضربالمثل قدیمی؛ افسردهدل؛ افسرده کند انجمنی را! این روزها انگار بیشتر مردم معطلاند یک نفر بگوید حالم خوب نیست تا همه حتی بدون دلیل با او همراه شوند و حالشان بد شود! حیدری اما حضور ذهنش خیلی خوب است و میگوید: «نه! نمیتوان گفت کارمان شده سرایت دادن حال بد به هم! به نظرم حال مردم چنان پیچیده شده که خودشان هم نمیدانند چه اتفاقی افتاده و چه باید بکنند. از صبح تا شب شوک پشت شوک به ما وارد میشود؛ شوک اقتصادی، شوک سیاسی و ...مدتهاست مردم عادت کردهاند با همه چیز شوخی کنند و آن را جدی نگیرند و احتمالا یک روز به خودمان میآییم که خیلی دیر است! اما با همه اینها، روحیه خوب داشتن و خندان بودن خیلی بهتر از اخمو بودن است. معتقدم آدمها آیینه یکدیگرند و حال درونی خود را در آدمهای اطرافشان منعکس میکنند.به نظرم هر چند دنیای بیرونی ما آشفتهبازاری شلوغ است اما زندگی آنقدر کوتاه است که ارزش سخت گرفتن، ندارد. باور همیشگیام این است که کم بخورم، گرد بخوابم، شاید اتفاقات بهتری رخ دهد».
کسانی که در حوزه طنز فعالیت میکنند، نگاه تیزبینی به اطراف دارند، آنها باید از میان مشتی سختی و گره، چیزی پیدا کنند که هم بخنداند و هم تلنگر بزند و بیدار کند. به حیدری که یکی از بازیگران و گویندگان برنامه شکر پنیر هم بوده میگویم، اما شرایط هر چقدر هم سخت باشد نباید بهانه دستمان بدهد که حتی وقتی قرار است قانون و حقوق دیگران را رعایت کنیم به این بهانه که حوصله نداریم و شرایط بغرنج است، از زیر بار مسئولیتهای شخصی شانه خالی کنیم.برای این گوینده قدیمی رادیو مثال موتور سوارانی را میزنم که به هیچ صراطی مستقیم نیستند و همه قانونهای عبور و مرور را زیر پا میگذارند و در مقابل اعتراض میگویند کارشان سخت است و حوصله ندارد و ...! حیدری پاسخ جالبی میدهد: «اینگونه رفتارها به فرهنگ عمومی جامعه برمیگردد که کرمخورده است. مردم به وسیله قانونگریزی و قانونشکنی به نظر خودشان به شرایط اجتماعی و اقتصادی اعتراض میکنند! این نشان میدهد مسئولان مملکت در هر رده و جایگاهی نتوانستهاند فرهنگ عمومی و فردی مردم را ارتقاء و به آنها روشهای درست و مدنی اعتراض را یاد بدهند.
مردم در سختیها زورشان به آدمهای بالادستی نمیرسد، دق دلیشان را سر مردم کوچه و بازار خالی میکنند. هنجارشکنیها تبدیل شده به خالی کردن دقدلی و این جامعه را با بحران روبهرو میکند. من هم دوست دارم امکانات و پول بیشتری داشتم و در رفاه بیشتری زندگی میکردم اما وقتی امکان داشتن اینها نیست بهتر است به دور از انرژیهای منفی و ذهنی که مدام دنبال سختی و مشکل و گرهسازی است، قانعتر زندگی کرد تا این دوره هم بگذرد».
به قول شاعر بگذرد این روزگار تلختر از زهر... بار دگر روزگار چون شکر آید... ما ملتی هستیم که بالا و پایین زیاد دیدهایم روزهای سخت و راحت را تجربه کرده و میدانیم اگر کنار هم باشیم و جانب انصاف را نگه داریم و به قول معروف به هم رحم کنیم روزگارمان بهتر میشود. از حیدری میپرسم با همه اینها حالتان خوب است؟ برای داشتن حال خوب چه میکنید؟ میگوید: «من همیشه حالم خوب است.چون وابسته به دنیا نیستم، زیادهخواه نیستم و همیشه راضی هستم به رضای خدا.فرصت زیادی برای زندگی ندارم و در این فرصت کوتاه حیات باید خوب زندگی کرد و سخت نگیریم. نه اهل کینه هستم و نه اهل حسادت. همین دو خصلت باعث شده حال خوبی داشته باشم. حسادت آدم را پیر میکند و نمیگذارد از زندگی لذت ببری. هم خودم را با شرایط زندگی وفق میدهم و هم سعی میکنم شرایط را به گونهای تغییر دهم که همیشه حالم خوب باشد.»
طاهره آشیانی
روزنامهنگار
گفت و گو
