به تاریخ بی اعتناییم

ترنم غزل ، از مصاحبت آفتاب ، تپش سایه دوست ، در روشنی باران ها و... از آثار کامیار عابدی ، نویسنده و پژوهشگر پرکار ادبیات کشورمان است.

کد خبر: ۱۱۵۲۴۰

وی از معدود منتقدانی است که فارغ از جریان های کاذب ادبیات و خاصه شعر معاصر ، با رویکردی تاریخی به بررسی ادبیات یکصدساله اخیر پرداخته است :

آقای عابدی ، از کتاب «مقدمه ای بر شعر فارسی در سده بیستم میلادی» چه خبر؛
مجوز آن بالاخره صادر شد و فکر می کنم تا اواخر امسال منتشر شود.

درباره این کتاب بیشتر صحبت کنید.
این کتاب تحلیل و ترسیم جریان های شعری مختلف از جمله سنت گرا ، نوسنت گرا و نوگراست. تلاش کردم در تحلیل و تبیین پرنفوذترین شعرهای فارسی قرن بیستم ، معیارهای زیبایی شناسانه مردم و مخاطبان مانند سادگی و رسایی را مورد نظر قرار دهم و شاید مهمترین ویژگی کتاب آن باشد که دو موضوع تاریخ ادبی و سنجش ادبی را در کنار هم مورد بررسی قرار می دهد.

بجز این کتاب ، طرح یا اثر تازه دیگری هم دارید؛
دو سه کار تحقیقی گسترده دارم که فعلا ترجیح می دهم نامشان را نگویم ولی کتابهای «از مصاحبت آفتاب» و «در روشنی باران ها» که به ترتیب به زندگی سپهری و شفیعی کدکنی اختصاص داشت با تجدیدنظر و افزایش صفحات مجددا چاپ شده است.

یکی از دغدغه های جدی شما تحقیق و مقاله نویسی است ، چه آسیب هایی در این حوزه مشاهده می کنید؛
متاسفانه در ایران مقاله نویسی چندان جدی گرفته نمی شود و بیشتر در حد یادداشت و قلم انداز با آن برخورد می شود ، در حالی که مقاله نویسی ژانر بسیار جالبی است که در حوزه های تخصصی می تواند بسیار تاثیرگذار باشد، بویژه در شعر امروز که فضای بسیار ژورنالیستی زده ای دارد (به مفهوم منفی آن).

شما آثار متعدد تحقیقی درباره شعر و زندگی شاعران مطرح معاصر انجام داده اید ، ارائه این دست آثار بیش از هر چیز نیازمند چه توانمندی ها و مولفه هایی است؛
ببینید، این کار نیازمند پژوهش های دامنه دار است. برای سنجش آثار یک شاعر ، نویسنده یا هنرمند به شناخت وسیعی از ابعاد زندگی اش نیاز داریم اما مهمترین آسیبی که در این حوزه وجود دارد ، این است که در مقوله های ادبی معمولا به تاریخ توجهی نداریم ، در حالی که طی 100 سال اخیر ، ادبیات ما جنبه های فرهنگی و سیاسی زیادی داشته که به طور مستقیم بر آثار ادبی تاثیر گذاشته است. توجه به تاریخ در پژوهش های من مهمترین ویژگی و دغدغه بوده است.