خداحافظی‌های هنری

اما این خداحافظی در موارد بسیاری، بیشتر به نفع خداحافظی‌کنندگان بوده است! آنها بعد از این‌که با آثار خود برای دیگران خاطره ساخته‌اند، حاضر نیستند با ساخت آثاری با درجه کیفی پایین‌تر جایگاه خود را به خطر بیندازند و به سمت تولید آثاری بروند که مخاطب را از آنها دور کند یا تصویر خوبی که دیگران از آنها دارند را بشکند.

در کشور ما این اتفاق نمی‌افتد و حتی در موارد بسیاری شاهدیم هنرمندان هر چه پیرتر می‌شوند، بیشتر حس می‌کنند باید کار کنند و در عرصه حضور داشته باشند. همین تلاش برای حضور بیشتر در مواردی به ضرر آنها تمام و موجب می‌شود در کارنامه کاری‌شان آثار ضعیف در کنار کارهای خوبشان قرار گیرد. نمونه‌های این اتفاق را هم اهالی فرهنگ و هنر و قلم به دستان این عرصه می‌توانند بشمارند و فهرست بلند بالایی تهیه کنند! درک درست از این‌که چگونه یک هنرمند در سنین بالا از توانایی‌های خود استفاده کند و بکوشد تجربیاتش ر به نسل جوان‌تر منتقل کند، بسیار مهم است. چنین تصمیم‌گیری‌هایی از جهات دیگری هم مهم است و می‌تواند در نسل جوان‌تر هم این حس و حال منطقی را شکل بدهد که حواسشان باشد تا چه زمانی کار کنند و چه زمانی عرصه را براحتی به جوان‌ترها بسپارند.

محمدصادق علیزاده- روزنامه‌نگار