دورخیز چین برای آفریقا

اجلاس سران آفریقا و چین روز شنبه با سخنان هوجین تائو ، رئیس جمهوری چین در پکن گشایش یافت. در این اجلاس دو روزه رهبران و مقامات بلندپایه 53 کشور آفریقایی و چین راههای توسعه همکاری و افزایش مناسبات چندجانبه را بررسی می کنند.

کد خبر: ۱۱۵۲۰۲

پکن امیدوار است تا بتواند از درون این اجلاس راهی جدید برای بسط همکاری با کشورهای آفریقایی بیابد.
محمد ملازهی ، کارشناس مسائل آسیا در گفتگو با جام جم عدم وجود سابقه استعماری چین در آفریقا را زمینه مناسبی برای پذیرش حضور پکن در قاره آفریقا می داند.

اجلاس مشترک چین و کشورهای آفریقایی را چگونه ارزیابی می کنید؛
کشور چین در شرایطی قرار دارد که فکر می کند ، با عنایت به توسعه اقتصادی خویش ، به قابلیت های طبیعی و غیرطبیعی قاره آفریقا نیاز دارد. به عبارت دیگر آفریقا ، منطقه ای است که به لحاظ توسعه و زیرساخت های آن با مشکلات اساسی مواجه است که نه از امکانات مالی برخوردار است و نه منابع انسانی و فنی مناسب دراختیار دارد اما در نسل جوان آفریقا تمایل به سمت گذار از سنت به سمت مدرنیته و توسعه بسیار قوی است . چینی ها بر این باورند که تجربه توسعه یافتگی آنها ، می تواند برای کشورهای آفریقایی مفید واقع شود و سعی می کنند یک رفتار صادقانه از خود بروز دهند. با توجه به امکانات زیادی که چین در اختیار دارد ، تلاش دارد تا در تمام زمینه ها به قاره آفریقا کمک کند که بی تردید با منافع زیادی برای چین نیز همراه خواهد بود. در واقع چینی ها به بازار بکر و منابع غنی طبیعی آفریقا فکر می کنند و در کنار آنها ، درصدد هستند تا بخشی از نیازهای زیربنایی آفریقا را تامین کنند بنابراین می توان گفت که برگزاری این اجلاس مشترک ، بررسی راهکارهای توسعه همکاری چین و آفریقاست که منافع دوطرف تحقق یابد.

برخی تحلیل گران معتقدند که دهه های آینده ، قاره آفریقا کانون رقابت قدرت های بزرگ در تصاحب بازار سرمایه و مصرف آنان خواهد بود. با این توصیف آیا اقدام اخیر چین نوعی بسترسازی برای فرصتهای آینده است؛
بی شک قاره آفریقا ، قاره ای بزرگ با منابع طبیعی سرشار و بازار گسترده است که در آینده توجه قدرتهای بزرگ به سمت آن بیشتر معطوف خواهد شد. قاره آفریقا از حضور کشورهای اروپایی که آمیخته با استعمار و استثمار بوده ، خاطره خوبی ندارند که این امر می تواند موجب ایجاد نوعی نگاه مثبت به چین شود. مردم آفریقا علت عقب ماندگی فرهنگی ، اجتماعی و اقتصادی را در گرو نگاه برتری جویانه غرب در زمان حضور در آفریقا می دانند. امریکا نیز هر چند مدعی آزادی و دموکراسی است اما رگه هایی از نگاه استثمارگرایانه اروپا را با خود به همراه دارد ، اما در چنین شرایطی ، چینی ها سوابق این گونه در ذهن تاریخی آفریقا ندارند بنابراین زمینه مناسب برای حضور شرکتهای چینی در آفریقا وجود دارد. حضور نزدیک به 50 هیات آفریقایی اعم از رهبران یا نمایندگان آنها بیانگر اهمیت این اجلاس و نگاه مثبت آن کشورها به چین است.

چین از چه پتانسیل هایی برای ربودن گوی سبقت از اروپا و امریکا در بحث رقابت برای حضور در آفریقا برخوردار است؛
اقتصاد پویای چین و نرخ بالای رشد اقتصادی این کشور این امکان را به وجود آورده که پکن بتواند کمکهای مالی و اقتصادی زیادی در قالب وامهای بلاعوض یا کم بهره به کشورهای آفریقایی اعطا کند. در جریان این اجلاس چین متعهد شده است تا 5 میلیارد دلار به صورت وام بلاعوض و کم بهره به کشورهای آفریقایی کمک کند. همچنین چین تمامی بدهی های آفریقایی ها که سررسید آن تا پایان سال 2005 بوده را بخشیده است که این امر کار ساده ای نیست و می تواند نوعی نزدیکی بین آفریقا و چین ایجاد کند. علاوه بر این ها ، چینی ها معتقدند که تجربه کسب شده در جریان توسعه که تلفیقی از سوسیالیزم و سرمایه داری است می تواند آفریقا را به سمت توسعه هدایت کند. اروپایی ها همکاری چین با قاره آفریقا را که کشورهای دیکتاتوری زیادی در درون خود دارد را مورد انتقاد قرار داده اند اما چینی ها فارغ از ساختار سیاسی حکومت ها ، تنها به قدرت تحریک کنندگی توسعه دولتها فکر می کنند.