کتابدار باسلیقه
در یکی از روزهای سرد زمستانی که در کتابخانه ما خبری از هیچ اربابرجوع و مراجعهکنندهای نبود، یکی از همکاران پشت میز امانت، کنار بخاری با دهان باز و چشمانی نیمهباز نشسته بود و گویی هیچ تکانی که نشانی از تنفس یا حیات باشد در وجنات او هویدا نبود که ناگاه خانمی جوان وارد کتابخانه میشود و با دیدن این صحنه شتابان به سمت اتاق رئیس میرود و با حالتی پریشان به رئیس کتابخانه میگوید که حال کتابدار شما بد شده و احتمالا دار فانی را وداع گفته است.
با شنیدن این خبر رئیس نگران میشود و بلافاصله خود را به قسمت امانت می رساند و سایر همکاران نیز او را همراهی میکنند و با دیدن آن صحنه نفس عمیقی میکشند و به آن خانم دلداری میدهند که نگران نباشید، همکار ما با بهره ازگرمای دلچسب بخاری به خوابی ناز و عمیق تشریف برده و برایش هیچ مشکلی به وجود نیامده است و برای اطمینان بیشتر رئیس جلو میرود و با نوازشی مهربان کتابدار را بیدار میکند و میگوید ما قبلا هم از این موارد داشتهایم. زیاد نگران کتابداران ما نباشید. آنها به مرگ طبیعی نمیمیرند.
محسن صفاری
کتابدار
گفت و گو
