مقتول مستحق مرگ بود!

وی دیروز در شعبه چهارم دادگاه کیفری یک استان تهران به ریاست قاضی اصغر عبداللهی و با حضور یک قاضی مستشار پای میز محاکمه ایستاد. در این جلسه اولیای دم برای متهم حکم قصاص خواستند.

سپس اصغر به دفاع پرداخت و گفت: از سال‌ها پیش با حبیب دوست بودم. او همیشه به خانه ما
رفت و آمد داشت. چون برادرم و همسرش هم در طبقه بالای خانه ما ساکن بودند به رابطه حبیب و زن برادرم مشکوک شده بودم. حبیب از بستگان دور زن برادرم هم بود. به همین خاطر برای مدتی او را زیر نظر گرفتم و به رابطه پنهانی او با زن برادرم پی بردم. من حتی پیامک‌های رد و بدل شده بین آنها را نیز دیدم و همان موقع به فکر کشتن حبیب افتادم. من جرات نداشتم ماجرا را به برادرم بگویم. به همین دلیل چند شبانه روز در باره این ماجرا فکر کردم و تصمیم نهایی را گرفتم. وی در تشریح جزئیات جنایت گفت: ساعت 8 صبح به انبار کفش که محل کار حبیب بود، رفتم و بدون این‌که حرفی به او بزنم با چاقو به جانش افتادم. من همان موقع محل را ترک کردم و به اداره پلیس رفتم تا واقعیت را بگویم. حالا هم می‌گویم از این که دوستم را کشته‌ام، پشیمان نیستم. او مزاحم ناموسم بود و به همین علت باید کشته می‌شد. در پایان جلسه، هیات‌قضایی وارد شور شد تا رای صادر کند.