بلاتکلیفی روی سن

از میان آثار اجرا شده در این دوره، هفت نمایش به نام‌های مقدس، اکوسیستم، ویتسک، «من،کلفت‌ها»، لانچر، بودن، یک تا ده دقیقه، تغییر زمان اجرا و برخی تغییر مکان اجرا داشتند؛ تغییراتی که عده‌ای از مخاطبان را به‌رغم برنامه‌ریزی و تهیه بلیت، از دیدن نمایش محروم کرد. در این میان سایت تیوال در اولین روز از جشنواره، با اعلام ساعات تغییر به مخاطبان گوشزد و پیشنهاد کرد قبل از تصمیم برای دیدن نمایش، بار دیگر مکان و زمان آن را چک کنند تا در صورت جابه‌جایی، از دیدن نمایش

باز نمانند! پیشنهادی که عملا امکان برنامه‌ریزی را از علاقه‌مندان می‌گرفت و اینچنین بود که از آغازین ساعات برگزاری جشنواره، ناهماهنگی در مدیریت و برنامه‌ریزی جشنواره نمایان شد. علی‌رغم منتشر شدن جدول برنامه که پس از تغییراتی مجدد منتشر و نسخه جدیدی از برنامه ارائه شد، این شیوه نیز پاسخگوی بی‌برنامگی جشنواره نبود و تغییرات همچنان تا روز و ساعات پایانی جشنواره ادامه داشت.

چراغ نیم‌سوز راه آینده

به نظر می‌رسد عوامل برگزار‌کننده جشنواره‌ای که آینده تئاتر ایران را باید در آنجا جست وجو کرد، ضرورت و اهمیت این جشنواره را برای اهالی تئاتر بخوبی نمی‌داند. در حالی که این جشنواره قرار است بازده دانشی را ارائه کند که وزارت علوم متولی آموزش آن محسوب می‌شود. آموزشی که قرار است بازده آن در جشنواره به معرض دید عموم گذاشته شود و در کنار ایجاد فضایی رقابتی برای جوانان، دیده شدن و تعامل با مخاطب، بهترین فرصت برای آزمون و خطا در جشنواره‌ای دانشجویی را فراهم کند. دانشجویانی که آثارشان قرار است روی صحنه برود و برخی از آنها برای شرکت در جشنواره تئاتر فجر و اجراهای عمومی انتخاب شوند.

چنان که هیأت داوران جشنواره بیست و یکم جشنواره تئاتر دانشگاهی ایران نمایش‌های در انتظار گودو، هار، پوبلیکومس بشیمبوفونگ، لانچر ۵، در اتاق باد می‌وزد، آنشرلی با موهای خیلی قرمز، مقدس و فرآیند را به جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر و همچنین برای حمایت از اجرای عمومی معرفی کرده است.

بی‌خبری خودخواسته

در کنار این بی‌برنامگی، اضافه کنیم صدور کارت جشنواره برای اهالی رسانه را که در ۱۹ اردیبهشت، همزمان با سومین روز از جشنواره انجام شد. کارتی که آن هم در نوع خود کم‌نظیر است و ناقص، چراکه پس از پیگیری‌های مستمر و دادن اطلاعات چند باره و فرستادن عکس و غیره، در نهایت کارتی بدون عکس با در نظر گرفتن محل عکس خبرنگار منتشر شد. کارتی که به نظر می‌رسد بدون پیگیری اهالی رسانه، برگزارکنندگان آن چندان تمایلی به صدورش نداشتند و گویا ترجیح می‌دهند در سکوت خبری جشنواره نامنظم را برگزار کنند.

رویا سلیمی

جام‌جم