نقش تازه مرد بی‌چهره

بنکسی در صفحه اینستاگرامش با انتشار تصویری از کار جدید خود، نوشت: من واقعا با او احساس همدردی می‌کنم. من چیزهای خیلی بدتر از این را که درخور بازداشت قانونی بود، کشیده‌ام. این بی‌عدالتی است؛ او فقط برای کشیدن یک تصویر سه سال به زندان افتاده است. زهرا دوغان که در حال تحمل حبس دو سال و ده ماهه خود است، نقاشی را از ویرانه‌های شهر «نصیبین» که توسط نیروهای امنیتی تخریب شده، کشیده بود. البته گرافیتی تنها هنر بنکسی نیست که به جذابیت کارهایش افزوده بلکه زندگی پر از رمز و راز او هم دلیلی است تا هواداران بیشتری در سراسر جهان داشته باشد. برای اثبات این نکته همین بس که پس از گذشت سال‌ها هنوز هویت اصلی‌اش کاملا فاش نشده است.

او چند سال پیش از نحوه رازآلود کشیدن گرافیتی روی دیوارهای شهر آن هم به صورت شبانه فیلمی مستند ساخت که اتفاقا آکادمی هنرهای نمایشی اسکار آن را نامزد دریافت جایزه بهترین مستند سال دانست، اما یک مشکل اساسی وجود داشت و آن هم این بود که او در کل فیلم چهره خودش را پوشانده بود و تا به حال کسی او را ندیده بود!

این فیلم که «خروج از مغازه کادو فروشی» نام داشت در میان نامزدهای نهایی بهترین مستند سال هم قرار گرفت. در حالی که زمان اهدای جوایز نزدیک می‌شد، بنکسی در سراسر لس‌آنجلس گرافیتی‌های متعددی خلق کرد. عده زیادی گمان می‌بردند بنکسی با لباس مبدل و به صورت ناشناس در مراسم حضور پیدا می‌کند و در صورت برنده شدن، با حضور ناگهانیش همه را غافلگیر می‌کند، اما اسکار بهترین مستند آن سال به فیلم دیگری یعنی «Inside Job» رسید! هر چند همین نکته هم در آثار بعدی او روی دیوارهای شهر لس آنجلس دیده شد، اما شاید محبوبیت بنکسی نه از ناشناس بودنش و نه البته از کیفیت آثارش که باید در اعتراض نهفته در تمام کارهایش بدانیم. نقاشی‌های «بنکسی» بیشتر به مسائل سیاسی و موضوع‌هایی مانند گرمای جهانی، جنگ، شنود غیرقانونی و شرایط سخت کاری پرداخته است. تاکنون بارها نقاشی‌های این هنرمند از روی دیوار جدا و به قیمت صدها هزار پوند فروخته شده است.