پایان حضور ترکیه در ناتو ؟

به گزارش تسنیم، عبدالباری عطوان، تحلیلگر برجسته جهان عرب در سرمقاله روزنامه رای الیوم با بیان این مطلب نوشت: رجب طیب‌اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، روز شنبه در سخنرانی‌ای در استان مرسین، از ناتو خواست به سوریه بیایند و به ترکیه در محافظت از مرزهایش در برابر تروریسم کمک کند. اردوغان دقیقا گفت: با ناتو صحبت می‌کنم... شما کجا هستید... به سوریه بیایید... چرا شمال نمی‌آیید... آیا ترکیه یکی از کشورهای عضو ناتو نیست... ما را به افغانستان، سومالی و بالکان دعوت کردید و ما پاسخ مثبت به این دعوت دادیم... الان ما شما را به سوریه دعوت می‌کنیم پس چرا به این ندا پاسخ نمی‌دهید؟

این درخواست قابل انتظار از سوی رئیس‌جمهور اردوغان، حاوی معانی بسیاری است . نخست این که رئیس‌جمهور اردوغان، از لحاظ سیاسی و نظامی در عفرین درگیر شده است و بخوبی می‌داند یک سره کردن نبرد در این شهرهرگز آسان نیست و بلکه هزینه‌بردار است، لذا اردوغان خواستار کمک ناتو می‌شود که در جریان جنگ‌های سرد به تُرک‌ها خدمات عالی ارائه کند.

دوم این که بعید نیست رئیس‌جمهور اردوغان این درخواست را بیشتر خطاب به ملت ترکیه مطرح کرده باشد تا ناتو، زیرا او می‌خواهد به آنها بگوید جناح غربی که مشتاق است هویت کشور ترکیه اروپایی باشد نه شرقی اسلامی، به درخواست شما برای محافظت از مرزهای کشورتان از تروریسم مداخله نکرد و از عمل به تمامی تعهداتش نسبت به شما که در منشور ناتو تصریح شده است، کنار کشید. سوم، رفتن به منبج بعد از یورش به عفرین، به معنی درگیری با ایالات متحده خواهد بود. به عبارتی دیگر، درگیری با ابرقدرت ناتو. به این دلیل خود اروپایی‌ها خواستار عدم وقوع این درگیری بین دو عضو موسس بوده و به آمریکا برای تغییر دادن مواضعش در حمایت از کردها، فشار وارد می‌کنند.

اما ناتو هرگز به درخواست‌های ناامیدانه اردوغان پاسخ نخواهد داد و برای حمایت از مرزهای این کشور مداخله نخواهد کرد. ترکیه یک کشور مسلمان در سازمانی غربی و مسیحی است و عضویت آن با پایان جنگ سرد و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی ساقط شد و پیمان ورشو نیز تحلیل رفت.

از این رو نشست سه‌جانبه‌ای که اوایل ماه آینده میلادی با میزبانی اردوغان از ولادیمیر پوتین و حسن روحانی روسای جمهوری روسیه و ایران در استانبول برگزار خواهد شد چه بسا فرصتی خواهد بود تا ترکیه بتواند استراتژی خود را برای بررسی اشتباهاتِ هفت سال اخیر مورد تجدیدنظر قرار دهد و به سوی سیاست‌ها و ائتلاف‌هایی جدید که عناوین آن عقب‌نشینی از ناتوست، حرکت کند.