الزامات رسانه

1- شرایط داخلی و خارجی کشور ایجاب می کند مسوولان محترم در همه سطوح با میل به وحدت و انسجام ملی گلایه های خود را در سطوح و کانون های تصمیم گیری مرجع پیگیری و از انتقال آن به افکار عمومی بپرهیزند.

کد خبر: ۱۱۲۷۰۹

سفره های اندیشه مردم بیش از آن که نیازمند چالش ها و مناقشه های فرساینده باشد، وحدت ، همدلی و محبت را طلب می کند.
2- افراد بسیاری را می شناسیم که وقتی مسوولیت اجرایی می پذیرند و به عبارت دیگر آن سوی میز می نشینند با عینکی متفاوت به پیرامون خود نگاه می کنند. تصور کنید یک روزنامه نگار حرفه ای امروز می شود وزیر ارشاد. اگر او در جایگاه وزارت ارشاد انتقادهای هرچند صریح و بی پرده را برنتافت و تعامل رسانه ای صحیحی برقرار نکرد ، حق داریم نگران باشیم هرچند امروز چنین نیست.
3- احمدی نژاد در شرایطی از سوی مردم برگزیده شد که بین گروهها و بویژه دو جناح اصلی کشور رقابتی سنگین وجود داشت . او در شرایطی پیروز شد که کثیری از روزنامه ها در اختیار جریانی بود که 8 سال زمام اداره کشور را در دست داشتند. جریانی که مخالفت و حتی کینه ورزی نه انتقادهای اصولی را در مقابله با احمدی نژاد بویژه در انتخابات 84 به اوج رساند. این که دولت نهم تصور کند اکنون که قدرت اجرایی کشور را در دست دارد ، همه باید در برابر ایده ، برنامه و عملکرد آنان سکوت کنند ، توقعی نابجا و عملا ناشدنی است . ازاین روی رئیس جمهور و دولت باید خود را همواره برای نقد این گروه از احزاب و مطبوعات آماده کنند و حضور آنان را نیز به رسمیت بشناسند و ضمن ارائه پاسخی درخور و منطقی به نقدها به اثبات خود نیز بپردازند. تا جایی که به یاد دارم همواره دولتها دوست داشته اند قوی ترین رسانه کشور صداوسیما تحت امر آنان عمل نماید اما براساس تصریح قانون اساسی ، سازمان صداوسیما از زیرمجموعه های رهبری نظام بوده و نمایندگان روسای 3 قوه در شورایی بر آن نظارت دارند لذا این توقع که رسانه ملی صرفا رسانه قوه مجریه باشد ، نه قانونی است و نه اقتضای کار رسانه ای.
4- انتظار مردم از مطبوعات و رسانه ها این است که دردهای واقعی آنها را - با انعکاس بموقع - به گوش مسوولان برساند و حتی آنجایی که حقوق مردم در حال پایمال شدن است با اطلاع رسانی صحیح ، مسوولان را وادار نماید تا در برابر این حق تمکین نمایند. از سوی دیگر مسوولان نیز انتظاراتی از رسانه ها دارند تا بتوانند از این طریق ، گزارش عملکرد خود را به مردم منتقل و ضمن حل مشکلات با امیدبخشی به افکار عمومی زمینه مساعدی برای کار و تلاش بیشتر فراهم سازند. هنر رسانه در جمع این دو نکته است ؛ یعنی هم بتواند زبان مردم باشد، هم فرصتی برای مسوولان.
5- رسانه ای که «زبان انتقادی» را از جغرافیای کلامی و ارتباطی خود حذف کند ، حتما «رسانه مردمی» نخواهد بود و روزبه روز از اعتبار خود خواهد کاست. ضمن آن که ارزیابی صحیح یک رسانه تنها در یک «فرآیند» امکان پذیر است نه در یک مقطع ، یا عملکرد یک شبکه یا یک بخش خبری.
6- از منظر قانونی ، رسانه ملی موظف است اقدامات دولت و رئیس جمهور محترم را به بهترین شکل منعکس کند کما این که در دولت قبل نیز چنین بود اما در همان مقطع نیز شاهد بودیم که برخی طرفداران آقای خاتمی انتظار داشتند رسانه ملی همه اقدامات آنان را همچون یک رسانه «دراختیار» بازتاب مثبت دهد ، وقتی چنین نمی شد صدا و سیما را مورد تهاجم قرار می دادند.امروز نیز برخی انتظار دارند هیچ انتقادی از دریچه صدا و یا سیما ، دولت محترم را آزرده خاطر نسازد. از منظر اصولگرایی حمایت از دولت و بویژه دولت نهم یک وظیفه است که هیچ گاه نباید به فراموشی سپرده شود اما در بسیاری از موارد اقدام رسانه برای بیان ناراستی ها و کاستی ها با هدف کمک به دولت صورت می پذیرد زیرا فرصتی که امروز در اختیار دولت نهم قرار دارد ، به همه مردم و اصولگرایان تعلق دارد.