به سوی دنیاهای دور

دقیق ترین دوربین فضاپیمای پلوتون ، مربوط به ماموریت افق های نو، اولین نور خود را دریافت کرد و از ستارگان آسمان عکسبرداری کرد. شادی دستیابی به این موفقیت برای مسوولان و دانشمندان ماموریت وصف ناپذیر بود.

کد خبر: ۱۱۲۱۵۱

ماموریت افق های نو که بخشی از برنامه مرزهای نو ناسا است ، اولین فضاپیمایی است که به ملاقات پلوتون و قمرش ، شارون و کمربند کوییپر، جایگاه اجرام یخی و سنگی دوردست منظومه شمسی ، می رود. دوربین لوری (LORRI)برای اولین بار از محفظه خود خارج شد و تصویری از خوشه ستاره ای M7، مجموعه ای از ستارگان در کهکشان راه شیری ، گرفت. همچنین تصویری که از ابزارهای الکتریکی فضاپیما گرفته شده است حاکی از سلامت هر 6ابزار فرستاده شده همراه فضاپیماست که در ژانویه 2006میلادی پرتاب شدند.
لوری ، مانند یک تلسکوپ بازتابی با نسبت کانونی بلند است که روی افق های نو، نسب شده است. این ابزار برای گرفتن تصاویر دقیق و واضح از پلوتون و قمرش ، در طول تابستان 2015 میلادی طراحی شده است.
هنگامی که قرار شد لوری شروع به کار کند، ابتدا در محفظه ای که در آن نگهداری می شد باز شد. داده های رسیده به زمین نشان می داد که دما رو به کاهش است و در باز شده است.
سپس تصاویر روی کامپیوترهای مسوولان ، در زمین ، نمایان شدند. ناگهان استیو کونارد، کسی که گروه مهندسی و آزمایش لوری را هدایت می کرد، گفت: "ستاره ها را دیدم!" مسوولان می گویند: "اولین تصویری که لوری برای ما فرستاده است ، نه تنها بیانگر باز شدن کامل پوشش محافظ آن است ، بلکه نشان می دهد لوری قادر است تصاویری با همان دقتی که انتظار داشتیم از پلوتون و شارون بگیرد."
تصویر بسیار دقیقی که این دوربین از خوشه ستاره ای M7گرفته ، نشان می دهد حساسیت و دقت لوری در فضا همان است که در زمین ، پیش از پرتاب ، تنظیم شده بود.
لوری یک دستگاه ثبت تصویر با بزرگنمایی زیاد و توانایی ثبت تمام رنگهاست که به همراه خود یک تلسکوپ با دهانه 8.2 اینچ ( 20.8 سانتی متر) نیز دارد که نور مرئی را روی یک CCD ثبت می کند. در واقع لوری ، یک تلسکوپ مجهز به دوربین دیجیتال است که در برابر سرما و شرایط سخت محیطی در اطراف پلوتون مقاوم شده است.
لوری ثابت است و هیچ بخش قابل حرکتی ندارد. زمانی که می خواهند با آن تصویری از یک جرم بگیرند، بخشی از فضاپیما را که لوری در آنجاست ، به سوی آن جرم نشانه می برند.
پیش از رسیدن به مقصد، لوری به سراغ منظومه مینیاتوری مشتری خواهد رفت. قرار است از غول منظومه شمسی ، مشتری و قمرهایش تصاویری بگیرد.
سپس از نیروی گرانش مشتری کمک خواهد گرفت تا سوخت کمتری مصرف کند و با کمک گرانش مشتری به سمت پلوتون پرتاب شود.
در آن زمان مطالعاتی را روی آب و هوای مشتری ، شفق های آن ، حلقه ها و منظومه جذاب قمرهایش ، انجام خواهد داد و پس از آن به سوی هدف نهایی خود، پلوتون و شارون ، رهسپار می شود.