فالکائو و دیگر هیچ!

تیم ملی برزیل خود را برای حضور در مسابقات گرندپری آماده می‌کند و آنها فالکائو را به این دلیل به تیم ملی آورده اند تا رکورد شمسایی را بشکند. این در حالی است که شمسایی چند بار از مسئولان فوتسال خواسته است تا در بازی‌هایی که چندان اهمیتی ندارد از او دعوت کنند تا بتواند رکورد خودش را حفظ کند؛ اتفاقی که تا به حال نیفتاده است و بعید هم هست در آینده بیفتد. به همین بهانه با وحید شمسایی تماس گرفتیم تا خودش در این مورد توضیح بدهد. شمسایی می‌گوید: «الان باید چه چیزی بگویم؟ مردم در کوچه و خیابان من را می‌بینند و مدام در این باره سوال می‌کنند. دلسوز‌تر از مردم چه کسی است؟ خودم هم خسته شده‌ام. دیگر نمی‌توانم از خانه بیرون بیایم. یک روز رفته بودم با دوستانم یک بازی تفننی و در آنجا هم فقط نشستم و جواب مردم را دادم. خودم هم شرمنده مردم شده ام و دیگر نمی‌دانم باید چه چیزی بگویم.»

شمسایی که حسابی از این اتفاق ناراحت است، ادامه داد: «رکوردی که من زده‌ام ذره‌ذره جمع شده است، برای آن هزینه شده و خیلی‌ها به خاطرش اذیت شده‌اند؛ این رکورد بسختی، بسختی و بسختی به دست آمد و براحتی، براحتی و براحتی دارد از دست می‌رود. فالکائو چند برابر من بیشتر بازی کرده و پس از هفت سال تازه دارد به رکورد من می‌رسد. یکی دو روز دیگر هم از من جلو می‌زند و من کاری نمی‌توانم بکنم. برزیلی‌ها نه به خاطر فالکائو بلکه به خاطر کشورشان می‌خواهند رکورد زده شود. فالکائو به هر چیزی که می‌خواسته رسیده است و برزیلی‌ها دوست دارند این رکورد برای خودشان باشد. جالب اینجاست که در ایران کسی عین خیالش هم نیست. مثل بچه، آدم را دنبال نخود سیاه می‌فرستند. این نشان می‌دهد که کسی اهمیتی به رکورد و این‌جور چیزها نمی‌دهد. واقعیت این است که یک کشور پشت فالکائو است اما در ایران کسی پشت شمسایی نیست. من نه از تیم ملی خداحافظی کرده بودم و نه چیزی. برزیلی‌ها با جزایر سلیمان، کاستاریکا و کشورهایی اینچنینی بازی می‌کنند، ما هم می‌توانیم از فیلیپین، مالدیو یا کشورهای دیگر دعوت کنیم که این رکورد برای ایران بماند، اما اینجا کسی نمی‌خواهد اتفاقی بیفتد.»