اســتخرهای پُــر ایراد

چند روز قبل مجمع انتخاباتی فدراسیون شنا، محسن رضوانی را برای چهار سال دوم ریاستش در فدراسیون شنا ابقا کرد. در همین روزهای آغازین دوره دوم ریاست اما سرمربی و تعدادی از ملی‌پوشان فرصت را غنیمت شمردند تا از برخی کمبودها شکایت کنند. انتقادهایی برای بهبود اوضاع و نه تخریب این ورزش که سال‌های زیادی است با سیلی صورتش را سرخ کرده است.

در صحبت‌های سرمربی و ملی‌پوشان شنا، به مشکلاتی مانند نداشتن سئانس اختصاصی، نبود استخر استاندارد، برگزار نکردن اردوها و کمپ‌های خارجی و... برخورد می‌کنیم که در ورزش دنیا پیش‌پا‌افتاده است و کمترین کاری است که باید برای ملی‌پوشان انجام شود اما متاسفانه در ایران مشکلات بزرگی وجود دارد.

خشایار حضرتی، سرمربی تیم ملی شنا می‌گوید: متاسفانه استخر اختصاصی برای تیم ملی نداریم. حتی برای حرف زدن با شناگران هنگام تمرین مشکل داریم چون به دلیل حضور افراد مختلف در استخر سروصدا زیاد است. ما حداقل‌ها را هم نداریم و وقتی می‌خواهیم مسافت 25 متر تمرین کنیم، مجبوریم در عرض استخر آزادی شنا کنیم.

جمال چاووشی‌فر، کاپیتان تیم ملی شنا با اشاره به امکانات تیم ملی می‌گوید: برای این که به مدال برسیم یا بتوانیم در مسابقات آسیایی و جهانی حرفی برای گفتن داشته باشیم، به چیزی فراتر از اینها نیاز داریم. وقتی کشورهای دیگر را مقایسه می‌کنیم، می‌بینیم در مقابل آنها امکاناتی نداریم. شنای ایران برای پیشرفت، به اردوهای بلندمدت و مربیان خارجی نیاز دارد.