چرا تمام نمی‌شـود؟

اما نیم فصل تمام شد و خبری از شماره 8 محبوب نشد. او فقط در بازی رفت پرسپولیس و الهلال در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان آسیا و از نیمه دوم وارد زمین شد. صحبت‌ها درباره دلیل غیبت نوراللهی زیاد و ضد و نقیض است و هیچ‌کس توضیح روشنی در این باره نمی‌‌دهد. این‌که چطور او توانست در مقابل الهلال برای پرسپولیس بازی کند، اما حالا هم که گفته می‌شود برای گذراندن دوره آموزشی باز هم باید به تبریز برود باورکردنی نیست. بعید به نظر می‌رسد پروسه سربازی یک بازیکن تا این حد پیچیده باشد. مدت زمان سربازی مشخص و تخفیف‌ها هم تعریف شده است و با کم و زیاد کردن این زمان‌ها الان باید مشخص باشد که او از چه زمانی می‌تواند در پرسپولیس بازی کند. اما ظاهرا در پس این شوخی، حقیقت تلخی نهفته است. یک مساله ساده که مدت‌ها پیش باید با یک جمع و تفریق ساده حل می‌شد، لاینحل مانده و استعدادی مثل نوراللهی که همه به آن اذعان دارند در حال هدر رفتن است. دقیقا مثل اتفاقی که برای سروش رفیعی افتاد و او در برنامه 90 هفته گذشته از دوران خدمتش به عنوان سخت‌ترین دوران زندگی‌اش نام برد. پیگیری این پرونده نباید چندان سخت باشد. اتفاقا پرسپولیسی‌ها باید خیلی زود و با تمام قوا این مساله را حل کنند. پرسپولیس از فعالیت در دو پنجره آتی نقل‌و‌انتقالاتی محروم است و باید از تمام قوای موجودش استفاده کند. نوراللهی، بازیکن پرسپولیس است و بازگشتش به این تیم شامل حکم محرومیت نمی‌شود. مدیران باشگاه پرسپولیس باید این مساله را به عنوان یکی از اولویت‌های کاری‌شان قرار دهند.