مبارزه با بیسوادی در اروپا

جام جم آنلاین: بر اساس آمار یونسکو حدود میلیون نفر در سراسر جهان، خواندن و نوشتن نمی دانند. این ارقام تنها مربوط به آمار یونسکو است.

کد خبر: ۱۰۹۷۴۶

تحلیل گران، بیسوادان جهان را تا یک میلیارد نفر تخمین میزنند. گرچه این آمار بیشتر به جهان سوم و به ویژه به کشورهایی مانند چین، هند، بنگلادش ، پاکستان و کشورهای افریقایی مربوط میشود، ولی کشورهای اروپایی و حتی آلمان هم هنوز از این مشکل رهایی نیافته است.
به گزارش شبکه دویچه وله آلمان ، روز هشتم سپتامبر از سوی سازمان یونسکو ، روز مبارزه با بیسوادی اعلام شده است. آیا این مبارزه در آلمان هم مسالهای جدی است؛ پاسخ مثبت است. انجمن مبارزه با بیسوادیسال جاری اعلام کرد، میلیون نفر در آلمان، یا اصلاخواندن و نوشتن نمیدانند یا در این کار با مشکلات عمده ای روبرو هستند.
این در حالی است که در این کشور قانون تحصیل اجباری سرسختانه به اجرا در میآید و پدر و مادرها یا مسوولان متخلف، تعقیب و مجازات میشوند.
مشکل ب0سواد0 تنها ویژه کشور آلمان نیست. در فرانسه هم آمار به همین شدت نگران کننده است. در بریتانیا این مشکل حتی از آلمان و فرانسه هم شدیدتر است. تنها کشورهای اسکاندیناوی توانستهاند در حل این مشکل از کشورهای دیگر اروپایی پیشی بگیرند.
دبیر بخش تربیتی سازمان یونسکو در آلمان، معتقد است که این مشکل از سیستم تحصیلی در آلمان و کشورهای مانند آن ناشی می شود. در حالی که در فنلاند تمام دانش آموزان به دبستان و سپس به دبیرستان میروند و در اخذ دیپلم شانس مشترک دارند، در آلمان دانش آموز پس از گذراندن دوره کوتاه چهارساله دبستان0، بر اساس معدل نمراتش به مدرسه ویژهای فرستاده میشود. به عبارت دیگر هر دانش آموزی امکان تحصیل در دبیرستان را پیدا نمیکند و ممکن است تحصیلاتش متوقف شود.
یکی از مشکلات دیگری که انجمن مبارزه با بیسوادی در آلمان به آن اشاره میکند، سیستم اداری آموزشی و سوادآموزی است. در آلمان بر اساس سیستم فدرال، اداره آموزش و پرورش در هر ایالت به طورمستقل عمل میکند.
در صورتی که کارشناسان این استقلال را در مبارزه با بیسوادی مانع گردآوری بودجه و نیروی انسانی و اداری میدانند. مرکزیت بخشیدن به مبارزه با بیسوادی و سیستم آموزش و پرورش، آن گونه که در فنلاند اجرا میشود، باعث کاهش هرچه سریعتر بیسوادان در کشور خواهد شد. در سال جاری دولت آلمان حدود دو میلیون یورو به برنامههای تازه مبارزه با بیسوادی اختصاص داد. ولی دبیر بخش تربیتی یونسکو در آلمان، این بودجه را به وجه کافی نمیداند.
موضوع مهاجران هم از مشکلات بزرگ مبارزه با بیسوادی است. در آلمان میلیون غیر آلمانی زندگی میکنند که تعداد قابل توجهی از آنان خواندن و نوشتن نمی دانند.
سرشماری این قشر از جامعه به آسانی ممکن نیست و نمیتوان به آسانی معیار و ملاکی برای میزان سواد آنها در نظر گرفت. بنابراین دولت برای جلب و جذب مهاجران برنامههای آموزشی گستردهای را تدارک دیده است. از سال میلادی ، هرخارجی که بخواهد تابعیت آلمان را کسب کند، باید زبان آلمانی بداند و از تاریخ و جغرافیای این کشور هم اطلاعاتی داشته باشد.
دولت بودجهی کلانی برای تشکیل دورههای جذب مهاجران صرف کرده و میکند. مهاجرانی که در این زمینه فعالیت چشمگیری داشته باشند، زودتر و آسانتر از بقیه اجازه اقامت و کار دریافت خواهند کرد. در کشورهای اسکاندیناوی، تلاش های رسمی و دولتی برای جذب مهاجران از این هم جد0تر و کارسازتر بوده است. یکی از کارشناسان آموزشی چندی پیش در فنلاند با غرور از مهاجران بسیاری سخن گفته بود که اگر به زبان مادری خود خواندن و نوشتن نمیدانند، در سنین میانسالی و حتی پیر0، به زبان فنلاندی کاملا9 مسلط شدهاند.