رایزنی هسته ای در پکن

کریستوفر هیل ، معاون وزیر خارجه و رئیس هیات مذاکره کننده هسته ای امریکا با هدف دیدار و گفتگو با مقامات چینی درخصوص پیگیری مذاکرات شش جانبه و حل مساله هسته ای کره شمالی وارد پکن شد.

کد خبر: ۱۰۹۱۳۰

صرف نظر از آن که هیل در گفتگو با همتای چینی خود و دیگر مقامهای چین درخصوص بحران هسته ای کره شمالی چه طرح و دیدگاه جدیدی ارائه خواهد داد باید دید مقامهای امریکایی در سفر به چین و محور قرار دادن مسائل هسته ای کره شمالی به دنبال کاهش بحران هستند یا با کارشکنی و گره انداختن در مذاکرات ، در صدد افزایش بحران و تنش می باشند. بیاییم بپذیریم که وجود سلاح هسته ای در کره شمالی -در حالی که خود پیونگ یانگ اذعان به داشتن چنین سلاحی کرده است - برگ برنده ای است در دست کره شمالی به همین دلیل ، کره شمالی پیشنهاد دریافت کمک در ازای خلع سلاح را که در آخرین دور مذاکرات در ژوئن 2004 میلادی که از سوی امریکا مطرح شد ، رد کرد زیرا طبق آن پیشنهاد ، امریکا از پیونگ یانگ می خواست پیش از دریافت هر گونه کمک ازجمله در زمینه انرژی ، صادقانه به توقف تمامی برنامه های هسته ای خود متعهد شود اما این در حالی بود که پیونگ یانگ از بیم از دست دادن برگ برنده خود و در نتیجه حمله نظامی (احتمالی) امریکا ، خواستار اجرای رویکردی گام به گام برای کنار گذاشتن برنامه هسته ای خود بود. اکنون روشن است که هدف اصلی آقای کریستوفر هیل از سفر به چین تلاش برای برون رفت از بحرانی است که خود امریکا در به وجود آوردنش سهم بسزایی دارد. همین آقای هیل در اولین مرحله از پنجمین دور مذاکرات شش جانبه پکن با طرح این موضوع که کره شمالی ناقض حقوق بشر است و به سیاست پولشویی روی آورده و به خواست افکار عمومی در داخل بی توجه است و اساسا وقعی به خواسته های کشورهای منطقه و جهان نمی نهد، عملا مباحث مربوط به مذاکرات شش جانبه هسته ای را با طرح موضوعات فرعی به انحراف کشیده است . نماینده کره شمالی نیز در همان دور از مذاکرات اعلام کرد ، نماینده امریکا با طرح موضوعات فرعی قصد دارد سیاست های خصمانه خود را دنبال کند بنابراین تا زمانی که امریکا اصرار به استمرار سیاست های خصمانه و یکجانبه گرایانه خود داشته باشد ، پیونگ یانگ حفظ وضع موجود و ادامه فعالیت های هسته ای را حق خود می داند. روشن است که هدف کره شمالی در این آوردگاه هسته ای دادن وگرفتن امتیاز برابر است . تاکنون نه امریکا و نه کره شمالی در این عرصه در شرایط برد - برد و باخت - باخت ، قرار نگرفته اند. تحلیلگران سیاسی ، سفر مقامهای امریکا - در سالهای اخیر - به چین ، کره جنوبی ، ژاپن و روسیه را واکنشی دال بر اشتیاق واشنگتن برای پایان دادن به هرج و مرج هسته ای که در جای خود مشکل امنیتی امریکا در حوزه آسیا - پاسیفیک تلقی می شود ، می دانند. در واقع همین چشم انداز در شبه جزیره کره باعث شد، هیچ یک از مقامهای امریکا جرات گمانه زنی در خصوص بازگشت کره شمالی به مذاکرات را نداشته باشند اما حضور کریستوفر هیل ، رئیس هیات مذاکره کننده شش جانبه امریکا در پکن به معنای آن است که امریکا از چین می خواهد برای متقاعد کردن کره شمالی ، پیونگ یانگ را به مذاکره فراخوانده موضوعی که هیل نیز در دیدار خود با مقامهای چینی در پکن روی آن تاکید کرده است . گفتنی است ، سابقه روابط سیاسی و ایدئولوژیک چین و کره شمالی به سال 1950 میلادی برمی گردد. از 1950 تا 1953 جنگ کره ، امریکا و متحدانش از کره جنوبی و مشخصا نظام سرمایه داری حمایت کردند. متقابلا چین و شوروی سابق از روند چپ و پیونگ یانگ حمایت می کردند. به هر حال از 1953 تاکنون دولت چین با وجود رخدادهای سیاسی ، تحولات منطقه ای و بین المللی بویژه فروپاشی شوروی هنوز از دولت کره شمالی به عنوان یک متحد سیاسی و تاریخی حمایت می کند. به یاد داشته باشیم که چین بعد از فاصله گرفتن از نگاه ایدئولوژیک در سالهای بعد از 1979 و اجرای تئوری های اقتصادی دنگ شیائوپینگ ، منافع محور شده است .بدان معنا که چین ، امریکا را در سراشیبی سقوط نمی بیند ولی در عین حال تمام مواضع سیاسی این کشور را نیز قبول ندارد. نکته مهمتر این که چین منافعی برای خود در شمال و شرق آسیا متصور است و در نبرد لفظی با امریکا بر سر مساله تایوان ، کره شمالی اهرم بسیار مناسبی در دست چین است تا از این طریق بتواند امتیاز دلخواه را از امریکا بگیرد. اظهارات روز چهارم سپتامبر چین گانگ سخنگوی وزارت خارجه چین مبنی بر این که چین با تحریم کره شمالی از سوی امریکا مخالف است که همزمان با ورود هیل به چین مطرح شد ، می تواند موید همین دیدگاه باشد. به تعبیر دیگر می توان گفت که کره شمالی وجه المصالحه میان چین و امریکا است.