فرجام یک رابطه

در پرونده‌ای وقتی از پدر مقتول به عنوان ولی دم خواسته شد در جایگاه قرار بگیرد و شکایت و تقاضای خود را مطرح کند، پس از آن‌که پشت تریبون قرارگرفت، چند لحظه‌ای بدون آن‌که حرفی بزند، به میز دادگاه خیره شد. بی‌اختیار اشک ازچشمانش سرازیر گشت. دست درجیب‌های خود کرد و دنبال دستمالی گشت تا اشک‌هایش را پاک کند. آهی کشید و دوباره بدون آن‌که حرفی بزند ساکت ایستاد. گفتم پدرجان اگر حرف زدن پشت تریبون دادگاه برایتان دشوار است روی صندلی بنشینید و حرفتان را بزنید یا اگر نمی‌توانید احساسات خود را کنترل کنید، چند لحظه‌ای بروید بیرون آبی به سروصورتتان بزنید و برگردید. به نشانه این‌که نیازی نیست سرش را بالا انداخت و با پشت دست اشک چشمانش را پاک کرد و با صدای آهسته و لرزان گفت من نگهبان یک شرکت دولتی بودم. برای آن‌که شکم زن و بچه‌ام را سیر کنم شب‌های زیادی را دور از خانواده داخل یک دکه نگهبانی گذراندم. چند سالی است بازنشسته شده‌ام. چون با همسرم، دخترعموپسرعمو بودیم، ابتدا چند مدتی بچه‌دار نشدیم. بعد از بچه‌دار شدن هم دوتا از فرزندانم مشکل پیدا کردند و پس از چند سالی فوت کردند. از دار دنیا این یک دختر را داشتیم که این نامرد این دختر را هم از ما گرفت و تمام زندگی ما را نابود کرد. حالا می‌خواهم قصاص شود. بعد از شنیدن اظهارات اولیای دم، وقتی متهم در جایگاه قرار گرفت، ابتدا منکر ارتکاب قتل شد اما در برابر سوالات متعدد دادگاه به تناقض‌گویی افتاد و سرانجام لب به سخن گشود. گفت شرم دارد پیش خانواده مقتول آنچه اتفاق افتاده است را بازگو کند. از آنان عذرخواهی کرد و اظهار کرد از یک سال پیش با مقتول آشنا شده است. ابتدا ارتباطشان در حد تماس تلفنی و ارسال پیامک بود.