آتش سوزی بزرگ لندن

جام جم آنلاین: 340 سال پیش در شب 2 سپتامبر سال 1666 میلادی یک آتش سوزی در انبار یک نانوایی شهر لندن به نام فارینر رخ می دهد.

کد خبر: ۱۰۸۵۹۷

آتش سوزی به سرعت در خیابان پادینگ لین در نزدیکی پل لندن گسترش می یابد. خانه ها که با چوب های زرین دار ساخته شده بودند ، موجب افزایش دامنه آتش سوزی می شوند.
در آن زمان شهر لندن پایتخت انگلستان حدود 500000 نفر جمعیت داشت و یک شهر فعال و پرجمعیت ، اما زشت و بی تناسب بود.
این شهر تازه از بلای بیماری طاعون که در سال 1665 میلادی شیوع پیدا کرده و 70000 هزار نفر را قربانی کرده بود ، خلاص شده بود.
با گسترش آتش سوزی ، سرتوماس بلادورث شهردار شهر را مطلع می کنند و او در محل حاضر می شود.

اما بلادورث موضوع را چندان مهم تلقی نمی کند و دلیلی نمی بیند وضعیت فوق العاده اعلام کرده و تقاضای نیروهای امدادی بیشتری نماید بنابراین محل را ترک نموده و امدادگران به تلاش خود ادامه می دهند.
اما دامنه آتش به انبارهای کتان و رزین خیابان تایمز استریت در حاشیه رودخانه تایمز گسترش می یابد.
با آتش گرفتن انبارها ، آتش سوزی غیرقابل مهار می شود و سراسر منطقه حاشیه رودخانه تایمز را در برمی گیرد.

از امدادگران هیچ کاری ساخته نبود. چارلز دوم پادشاه انگلستان با سربازان ارتش به کمک امدادگران می شتابد.
سربازان کوچه به کوچه ، خانه ها را منفجر می کردند تا بهتر بتوان از گسترش آتش جلوگیری کرده و آن را خاموش کنند. سرانجام پس از شش روز تلاش آتش خاموش می شود.
در این آتش سوزی ده هزار خانه و 100 کلیسا طعمه شعله های آتش می شوند.

کلیسای جامع سن پل که پایه های آن سوخته بود زیر فشار وزن گنبدش فرو می ریزد.
در این آتش سوزی 100000 نفر بی خانمان می شوند و بخش اعظم شهر از بین می رود که باید دوباره بازسازی شود.
اما لندن در آن دوره از این اقبال برخوردار بود که پادشاهی انگلستان به لطف رونق تجارت دریایی ثروتمند بود. بازسازی شهر به سرعت و به شیوه فوق العاده ای انجام می شود.
در آن زمان انگلستان تنها کشور سلطنتی اروپایی بود که در راه دمکراسی گام برمی داشت و پادشاه باید نظر عمومی مردم را در نظر می گرفت.

چارلز دوم مسوولیت بازسازی لندن را به سر کریستوفر ورن آرشیتکت مشهور آن روزگار محول می کند و از او می خواهد کلیسای جامع سن پل را دوباره بنا کرده و در خیابان پودینگ لین نقطه آغاز این آتش سوزی یک ستون را به عنوان بنای یادبود احداث کند.
سرکریستوف ورن خانه های تازه را در همان محل قدیم آنها می سازد ، اما این بار خانه ها از جنس چوب ساخته نمی شوند بلکه در ساخت آنها از آجر و شیروانی های فلزی استفاده می شود.

در جریان چند سال لندن تمام خرابی های «آتش سوزی بزرگ» را مرمت می کند و شهر چهره تازه ای به خود می گیرد که سایر پایتخت های بزرگ اروپایی از آن بی بهره بودند.
به این ترتیب در شب 2 سپتامبر سال 1666 میلادی «آتش سوزی بزرگ» لندن رخ می دهد ، حادثه ای که بخش اعظم این شهر بی تناسب و زشت را ویران می کند.
اما ، «آتش سوزی بزرگ» موجب می شود که هنگام بازسازی لندن قواعد شهرسازی رعایت شود و لندن به مدرن ترین پایتخت اروپا در قرن هفدهم میلادی تبدیل گردد.