قهرمانی مسجل نیست

چین، روسیه، قزاقستان، ارمنستان، آذربایجان، بلاروس، مولداوی، ترکیه و اوکراین 9 کشوری هستند که از سوی فدراسیون جهانی وزنه‌برداری تعلیق شده‌اند و 21 روز فرصت دارند تا نسبت به این حکم درخواست فرجام‌خواهی بدهند.

اما در صورت غیبت احتمالی این 9 کشور آیا می‌توان ایران را به عنوان مدعی نخست کسب عنوان قهرمانی معرفی کرد؟ پاسخ منفی است. برای قهرمانی در رقابت‌های جهانی وزنه برداری، قبل از هر چیز عملکرد ملی پوشان است که اهمیت دارد نه غیبت دیگر تیم‌ها. شاید رقابت‌های جهانی 2015 بهترین نمونه باشد. تیم ایران که با ترکیبی 7 نفره راهی هیوستون شده بود، در رده‌بندی تیمی پانزدهم شد. حال اگر این 9 کشور را از رده بندی سال 2015 خارج کنیم، چه اتفاقی می‌افتد؟ ایران باز هم جایگاهی بهتر از هفتمی به‌دست نخواهد آورد.

اصلا بیایید فرض کنید ایران با تیمی 8 نفره به هیوستون می‌رفت و آن نفر هشتم هم قهرمان جهان می‌شد. در این صورت هم رتبه ایران در غیاب 9 کشور محروم، سوم بود؛ بعد از کره شمالی و کلمبیا.

داستان رقابت‌های جهانی 2014 هم همین است. ایران که با ترکیبی 8 نفره به آلماتی قزاقستان رفته بود، در رده بندی تیمی هفتم شد، اما با فرض محرومیت این 9 کشور، باز هم جایگاه ایران بهتر از سومی نبود؛ پایین‌تر از کره شمالی و مصر.

حال در نظر بگیرید 9 کشور چین، روسیه، قزاقستان، ارمنستان، آذربایجان، بلاروس، مولداوی، ترکیه و اوکراین، از سال 1998 تا به امروز در رقابت‌های جهانی غایب بودند. فکر می‌کنید در چند دوره ایران در غیاب این 9 تیم قهرمان می‌شود؟ پاسخ عدد 2 است. فقط دو دوره در 14 دوره اخیر قهرمانی نصیب ایران می‌شد. آن دو قهرمانی هم در سال‌های 2011 و 2013 به دست می‌آمد که تیم‌های چین و روسیه بالاتر از ایران قرار داشتند. یعنی حتی نسل طلایی وزنه‌برداری ایران با ایوانف هم در غیاب این 9 کشور دستش به جام قهرمانی نمی‌رسید. بنابراین صحبت از این مساله که ایران در غیاب 9 کشور مطرح، حتما قهرمان جهان خواهد شد، صحبتی است کاملا اشتباه. قهرمانی در این شرایط هم زحمت می‌خواهد و هیچ چیز از قبل قابل پیش‌بینی نیست.

رضا پورعالی

گروه ورزش