ساختن و بافتن زندگی

مهم این است که قالی زیبای زندگی را باید با هم ساخت، با هم بافت، این ساختن و بافتن تکه تکه‌های زندگی، هم بسیار زمان می‌برد و هم بسیار دشوار است. با هم ساختن نیازمند درک متقابل و تمرین‌های فراوان است که البته نیاز به راهنمایی و آموختن تکنیک‌هایی هم دارد، آنچه در این صفحه می‌خوانید نکاتی طلایی برای سازگار بودن و ناسازگاری در زندگی زناشویی است.

ریز و درشت رفتارهای همسرم را زیر نظر دارم. مراقب ریزترین رفتارهای خود هستم.

باورم این است که من هرگز اشتباه نمی‌کنم. سعی می‌کنم دچار اشتباه نشوم.

بیشتر حرف می‌زنم و کمتر گوش می‌کنم. همدلانه گوش می‌کنم و مشوقانه حرف می‌زنم.

همسرم باید مطابق انتظارات من رفتار کند. رفتارهایم تضادی با خواسته‌های همسرم ندارد.

هیچ وقت نخواستم او و نیازهایش را درک کنم. همه تلاشم این است که خواسته‌هایش را درک کنم.

همسرم می‌داند که من آدمی بی‌حوصله و بسیار جدی هستم. همسرم خوشحال است کنار فردی بانشاط و شوخ‌طبع زندگی می‌کند.

ذهنم انبار خطاهای همسرم شده است. ذهنم گلخانه‌ای است از کارهای مثبت همسرم.

انتظار احترام بی‌چون و چرا از همسرم را دارم. احترام به همسرم را از وظایف خود می‌دانم.

هرکاری که دلم بخواهد انجام می‌دهم. هرکاری که به صلاح خانواده باشد انجام می‌دهم.

تاب هیچ گونه انتقادی را ندارم. مشتاقانه به حرف‌ها و درددل‌های همسرم گوش می‌دهم.

همیشه از دید خودم به مشکلات نگاه می‌کنم. نگاه همسرم به مشکلات را قبول دارم.

اشتباهات او را هرگز فراموش نکرده و دائم یادآوری می‌کنم. اشتباهات خودم را هر روز مرور می‌کنم.

بعید می‌دانم در انجام وظایف خانوادگی کوتاهی کرده باشم. تلاشم این است که کوتاهی‌ها را جبران کنم.

اتفاقی در گذشته را مطرح می‌کنم و ساعت‌ها بحث می‌کنیم. درباره اکنون و آینده به گفت‌وگو می‌نشینیم.

برآورده کردن خواسته‌های خانواده در اولویت آخر است. اولویت اول در زندگی برآورده کردن خواسته‌های خانواده‌ام است.

‌خودم را بی‌نیاز از مشورت می‌دانم. تقریبا همه کارهایم با مشورت صورت می‌گیرد.

روی نظر خودم به سختی پافشاری می‌کنم. روی نظر درست و منطقی پافشاری می‌کنم.

نگاهم به داشته‌های دیگران است. داشته‌هایی دارم که دیگران ندارند.

هیچ تمایلی برای کینه‌زدایی و بخشش ندارم. هیچ انگیزه‌ای برای کینه‌توزی و انتقام ندارم.

من کاری نکرده‌ام که عذرخواهی کنم. از این که کاری نکرده‌ام عذرخواهی می‌کنم.

کارهایم را باید همسرم انجام دهد. از کمک به همسرم لذت می‌برم.

از او انتظار ناسپاسی ندارم. از او انتظار سپاسگزاری ندارم.

به محض ناسپاسی همسرم زبان به سرزنش باز می‌کنم. به محض لطف همسرم از او سپاسگزاری می‌کنم.

همسرم را با دیگران مقایسه می‌کنم. همسرم با دیگران قابل مقایسه نیست.

از ریزترین کارهای همسرم ایراد می‌گیرم. از ریزترین کارهای همسرم تعریف و تمجید می‌کنم.

همیشه خود را در تمام ارکان زندگی برنده می‌دانم. معتقدم بازنده کسی است که فکر می‌کند همیشه برنده است.