تواضع در عین اقتدار

پس از 25 می سال 2000 میلادی که نقطه تاریک و شکست بزرگ تاریخی اسرائیل غاصب بود و در جریان آن صهیونیست ها پس از 18 سال مجبور شدند به قدرت حزب الله اعتراف کرده و با سرافکندگی جنوب لبنان را ترک و مرز بین دو کشور را به سازمان ملل متحد بسپارند

کد خبر: ۱۰۷۹۷۶

، بسیاری از کارشناسان علوم سیاسی و نظامی بر این باور بودند که حزب الله با قدرت و محبوبیتی که به دست آورده با احزاب متخاصم قدیمی تسویه حساب کرده و با اقتدار از توان بالای نظامی خود در جهت کمک به ثبات در لبنان استفاده کرده است ؛ چراکه کارشناسان به یاد داشتند روزگار جنگهای داخلی لبنان و نبردهای احزابی چون کتائب ، قوات لبنان و یا فالانژیست هایی که به حمایت رژیم صهیونیستی دل بسته و با حمایت های امریکا ، جنایت بسیار مرتکب شده بودند ، پایان یافته است . در این میان حزب الله خود را اهرمی در مقابل تجاوزات صهیونیستی معرفی کرد و تحت هیچ شرایطی جهت سلاحش را به سمت احزاب مخالف خویش در لبنان نچرخاند. این دوراندیشی بسیاری از برنامه های صهیونیست ها را به هم زد چراکه در 6 سال گذشته امریکا و رژیم صهیونیستی سعی کردند حداقل یک بار حزب الله از نیروی نظامی خود در داخل لبنان استفاده کند، ولی این فتنه ها نه تنها نتیجه بخش نبود بلکه کاملا تاثیر عکس گذاشت و باعث شد تا تمامی احزاب و طوایف در لبنان به حزب الله اطمینان کامل پیدا کرده و این جنبش را با آغوش باز بپذیرند.پس از قطعنامه 1559 سازمان ملل که به بهانه تجدید ریاست جمهوری امیل لحود صادر شد ، بار دیگر فتنه ها به اوج رسید. این قطعنامه دارای 3 بند اصلی بود.
اول آن که آقای امیل لحود بلافاصله از مقام ریاست جمهوری کناره گیری کند.
دوم ارتش سوریه که براساس پیمان طائف برای حمایت از لبنان در مقابل تجاوزات رژیم صهیونیستی در بقاع و جنوب لبنان حضور داشت از لبنان خارج شود و سوم آن که حزب الله سلاح خود را زمین بگذارد!
در همان وقت اکثر کارشناسان این قطعنامه را برای اجرای بند سوم مهم ارزیابی کردند و تمامی این دعواها را مشکل رژیم صهیونیستی با توان بالای مقاومت اسلامی لبنان می دیدند. پس از تصویب این قطعنامه که لبنان آن را نپذیرفت به یکباره یکی از دو معارض اصلی دولت یعنی رفیق حریری ، نخست وزیر سابق لبنان ترور شد. شخصی به نام میلیس از طرف سازمان ملل مسوول پیگیری قتل حریری شد که وی در تحقیقات خود حتی کوچک ترین نشانی از حزب الله و این ترور مطرح نکرد و مشخص شد که آقای حریری تا چه حد با حزب الله نزدیک و همگام بوده است و بعدها مشخص شد که تنها کسانی که از این جنایت سود بردند امریکا و رژیم صهیونیستی بودند؛ اما به خونخواهی حریری دخالت های مستقیم امریکا و سفارتخانه این کشور او در بیروت به اوج خود رسید تا جایی که به هر کس 4 دلار برای خوابیدن در چادرهای معارضین پرداخت می شد و عده محدودی به بهانه جستجوی حقیقت دراین چادرها ماندگار شدند. پس از آن اقدام مشکوک دیگری صورت گرفت و طی آن بمبهای صوتی در مناطق مسیحی نشین لبنان در ساعات پس از نیمه شب باعث وحشت مردم گردید. نکته جالب آن که دهها بمب منفجر گردید و فقط یک نفر زخمی شد!
این اعمال برای لبنانیان که جنگهای بسیاری را پشت سر نهاده بودند و توطئه های فراوان و نتایج آن را از نزدیک لمس کرده بودند تازگی نداشت و این بار نه تنها فریب این جنگ روانی را نخوردند بلکه به ابتکار عمل دبیرکل حزب الله لبنان پاسخ مثبت دادند. سیدحسن نصرالله از مردم دعوت کرد تا در میدان الریاض و صلح تجمع کنند. روزی که به نام تظاهرات 14 آوریل 2005 مشهور شد یک اجتماع میلیونی که طبق آمار رسمی نیمی از مردم لبنان در آن شرکت کردند و پس از تشیع جنازه جمال عبدالناصر در تاریخ کشورهای عربی تکرار نشده است جهانیان را شگفت زده کرد، این گردهمایی کم نظیر آب پاکی را بر دست امریکا و رژیم صهیونیستی ریخت .در سخنرانی همان روز سیدحسن نصرالله در مقابل آن اجتماع بزرگ مردمی توطئه گران امریکایی و صهیونیستی را خطاب قرار داد و گفت : شما با جنگ نتوانستید ما را شکست دهید حال مطمئن باشید در سیاست و فتنه گری هم پیروز نخواهید بود و مقاومت اسلامی لبنان (حزب الله) هرگز سلاح خود را به دشمن خود تحویل نخواهد داد. با این جمله فریاد مردم حاضر در حمایت از حزب الله برخاست که تا امروز هم این حمایت مردمی ادامه دارد. در هر صورت راهکار نظامی در جنگ جدید نیز دوباره با شکست روبه رو شد و امریکا را بر آن داشت تا با هماهنگی رژیم اشغالگر قدس با سرافکندگی قطعنامه 1701 را طراحی کنند و صهیونیست ها را از گرداب مرگبار جنوب لبنان نجات دهد. در طرف دیگر باز هم تواضع بی نظیر حزب الله را می توان در کلام دبیرکل آن جستجو کرد ، زمانی که سیدحسن نصرالله بازسازی ویرانی های جنگ را توسط نیروهای حزب الله در صدر امورات قرار داد.