درنگ

سنجشی برای پدیدآورندگان

نفس این قضیه که جوایزی را در حوزه‌های تخصصی داشته باشیم، خوب است و این‌که علاقه‌مندان به جای سردرگمی در حوزه‌های مختلف جشنواره‌های گوناگون، بتوانند کتاب‌های برتر هر حوزه را از طریق جشنواره‌های تخصصی دنبال کنند و اگر علاقه‌مند به پژوهش و مطالعه در زمینه‌های مختلف هستند از ثمرات آن بهره ببرند. به همین دلیل هم جایزه دعبل که به صورت تخصصی در حوزه عاشورایی کار می‌کند، اگر چه دو دوره قدمت دارد و نیاز دارد بیشتر فعالیت کند تا جا بیفتد، اما از این نظر می‌تواند برای مخاطبان حوزه عاشورایی فرصت مغتنمی باشد.

کد خبر: ۱۰۶۹۳۸۹

اما درباره این‌که چقدر تولیدات این جشنواره می‌تواند خوراک مداحان و نوحه خوانان را تامین می‌کند، باید به این نکته توجه داشت که حوزه شعر به معنای نوحه‌ای در این جشنواره فقط مورد توجه نیست، بلکه شعر به معنای عامش مورد توجه قرار می‌گیرد.

جشنواره‌ها، میوه چینان آخر فصل هستند و خودشان چیزی تولید نمی‌کنند که درباره تولیداتشان و خوراک محتوایی جشنواره‌ها حرف بزنیم. جشنواره‌ها کتاب‌های حوزه مربوط به خود را رصد و تلاش می‌کنند با ساز و کار داوری خود، نمونه‌های برتر را به مخاطب معرفی کنند. در درازمدت هر جشنواره‌ای باید به این سمت برود و کارش به این نتیجه بینجامد که به‌دلیل پرداختن به حوزه‌ای خاص و انگشت گذاشتن روی نقاط قوت آن حوزه و همچنین آسیب‌شناسی نقاط ضعف، آرام آرام علاقه‌مندان حوزه فرهنگ و ادبیات و پژوهش امیدوار شوند کسی کار آنها را می‌بیند و قدر آنها را می‌داند و آثارشان مورد توجه قرار می‌گیرد. این می‌تواند نتیجه یک جشنواره بعد از چند دوره برگزاری باشد. امیدوارم جشنواره دعبل هم کم‌کم به این‌سو برود.

این برای پدیدآورندگان کتاب‌های مورد نظر خوب است که یک ارزیابی از کارشان به دست بیاورند تا ببینند کتابی که تدوین یا تالیف یا تصحیح کردند، در چه جایگاهی از دید داوران قرار دارد و آیا از کتاب‌هایی بوده که در ریزش اولیه حذف شده یا به دور بعد راه یافته یا جزو آثار تقدیری و برگزیده بوده است. خود این امر، وزن پدیدآورنده را هم نشان می‌دهد و این به نظرم موضوع کمی نیست.